مقاله بررسی فراوانی افکار خودکشی در دانشجویان علوم پزشکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در مدیریت پرستاری از صفحه ۸۳ تا ۹۱ منتشر شده است.
نام: بررسی فراوانی افکار خودکشی در دانشجویان علوم پزشکی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله افکارخودکشی
مقاله دانشجویان علوم پزشکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی نیا ندا
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: سمیعی زاده طوسی طیبه
جناب آقای / سرکار خانم: دربان فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: آموزش، تجربه ای پر استرس می باشد و بدیهی است که این استرس در گروه های خاص جامعه چون دانشجویان و به ویژه در رشته های علوم پزشکی به دلیل همراه بودن استرس های محیط آموزشی با محیط بالینی می تواند پیامدهای جسمی و روانی متعددی به همراه داشته باشد.
هدف: این مطالعه با هدف تعیین فراوانی افکار خودکشی در دانشجویان پرستاری مامایی و مرکز فوریت های پزشکی در سال ۱۳۸۹ در ایرانشهر انجام شده است.
مواد و روش ها: این پژوهش، مطالعه ای توصیفی – تحلیلی از نوع مقطعی است. مشارکت کنندگان ۲۸۸ دانشجوی پرستاری مامایی و مرکز فوریت های پزشکی شهر ایرانشهر بودند که در زمان اجرای پژوهش (از اردیبهشت تا پایان خرداد ماه ۱۳۸۹) در یکی از رشته های فوق مشغول به تحصیل بوده و به روش تمام شماری انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه استاندارد سنجش افکارخودکشی بک بود. داده ها پس از جمع آوری، با به کارگیری آمار توصیفی و آزمون های کای دو، فیشر و ضریب همبستگی پیرسون توسط نرم افزار SPSS16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند (۰٫۰۵=a).
یافته ها: میانگین نمره افکارخودکشی در نمونه مورد بررسی (۱۶٫۸۳) ۲۰٫۷۳ بود. افکار خود کشی در بین ۲۶٫۴% دانشجویان وجود داشت که ۱۷% فکرخودکشی و ۹٫۴% آمادگی جهت خودکشی داشتند. وجود این افکار با جنس، تاهل و مقطع تحصیلی رابطه معنی داری داشته (۰٫۰۵>P) اما با سن، رشته تحصیلی و اشتغال دانشجو ارتباط معنی داری نشان نداد (۰٫۰۵<P).
نتیجه گیری: ضروری است خدمات مشاوره ای، کلاس های آموزشی راه های مبارزه با استرس و زندگی سالم برای دانشجویان برنامه ریزی گردد و حتی الامکان از افراد مجرب دعوت شود تا آزمون های روانشناختی مختلف را به عنوان تست غربالگری در سطح دانشگاه ها و حتی مدارس استفاده کنند که با تشخیص به موقع مشکلات روانی این قشر کارآمد، از آسیب های جبران ناپذیر آنها در آینده جلوگیری شود.