مقاله بررسی ضایعات آسیب شناختی ناشی از نوزاد سستود تنیا هیداتیژنا در گوسفند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۲ در میکروبیولوژی دامپزشکی (پژوهشنامه دامپزشکی گرمسار) از صفحه ۱۵ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: بررسی ضایعات آسیب شناختی ناشی از نوزاد سستود تنیا هیداتیژنا در گوسفند
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سیستی سرکوس تنیاکولیس
مقاله ضایعات کبدی
مقاله گوسفند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نورانی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: پیرعلی خیرآبادی خداداد
جناب آقای / سرکار خانم: عزیزی حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: داوودپور محمدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سیستی سرکوس تنیاکولیس مرحله لاروی تنیا هیداتیژنا می باشد که حضور آن در نشخوارکنندگان اهلی و وحشی در سراسر جهان گزارش شده است. این سیستی سرکوس یک انگل شایع گوسفند در ایران می باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین میزان آلودگی به سیستی سرکوس تنیاکولیس، طبقه بندی شدت ضایعات کبدی آن و توصیف خصوصیات آسیب شناسی ضایعات این لارو در گوسفند می باشد. در این مطالعه از ۳۴۰ لاشه گوسفند بررسی شده (۲۵۹ راس در کشتارگاه نجف آباد و ۸۱ راس در کشتارگاه جونقان)، به ترتیب ۶۵ راس گوسفند (۲۵٫۴۸%) و ۳۰ (۳۷%) به سیستی سرکوس تنیاکولیس آلوده بودند. این کیست در نواحی آناتومیکی مختلف مشاهده شد که شامل کبد، مزانتر، چادرینه، پرده صفاق و دیافراگم بود. هیچ گونه کیست سیستی سرکوس تنیا کولیس در قلب و ریه گوسفندان کشتار شده وجود نداشت. در کبد گوسفندان آلوده چندین مسیر مهاجرت مارپیچ به رنگ قرمز تا قهوه ای و یا سفید متمایل به خاکستری مشاهده شد. بررسی هیستوپاتولوژی ضایعات کبدی تازه تشکیل شده نشان داد که مسیرهای مهاجرت مملو از گلبول های قرمز، فیبرین و خرده های بافتی بودند. همچنین در مسیرهای مهاجرت، مقاطع لارو تنیا هیداتیژنا، نکروز و دژنراسیون سلول های کبدی و نفوذ سلول های آماسی نیز مشاهده شد. نکروز کازئوز و آهکی شدن در ناحیه مرکزی کانال های مهاجرت قدیمی دیده شد. تعداد زیادی سلول های ماکروفاژ یا سلول های اپیتلیوئید و سلول های غول پیکر در اطراف منطقه نکروز مشاهده شد. این ساختار ها توسط بافت همبند کلاژنه که در آن لنفوسیت ها و پلاسما سل ها نفوذ کرده بودند، احاطه شده بود. جهت طبقه بندی شدت ضایعات کبدی، تعداد کانال های مهاجرت در سطوح کبد شمارش شده و به سه درجه خفیف (کم تر از پنج مسیر مهاجرت)، متوسط (بین پنج تا ده مسیر مهاجرت) و شدید (بیشتر از ده مسیر مهاجرت) طبقه بندی گردید که به ترتیب در ۷۶٫۱۹%، ۱۹٫۰۵% و ۴٫۷۶% از موارد مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که مهاجرت کبدی لاروهای تنیا هیداتیژنا می تواند باعث ضرر اقتصادی گردد و برنامه های کنترل این بیماری توصیه و تاکید می شود.