مقاله بررسی صفات تیپ های مختلف جو با استفاده از تجزیه به عامل ها تحت شرایط بدون تنش و تنش خشکی انتهایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۱۴۹ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسی صفات تیپ های مختلف جو با استفاده از تجزیه به عامل ها تحت شرایط بدون تنش و تنش خشکی انتهایی
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جو
مقاله تنش خشکی
مقاله تجزیه واریانس
مقاله چرخش واریماکس
مقاله تجزیه کلاستر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی کلو سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: خدارحمی منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: مصطفوی خداداد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور درک روابط داخلی صفات و تعیین عامل های توجیه کننده خصوصیات مورد بررسی در تیپ های مختلف جو، آزمایشی در سال زراعی ۸۹-۱۳۸۸ بر روی ۱۲ ژنوتیپ جو در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار انجام شد. صفات اندازه گیری شده شامل عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، شاخص برداشت، وزن دانه سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، رسیدگی فیزیولوژیک، رسیدگی کامل، تعداد سنبله در مترمربع، طول دوره پرشدن دانه، سرعت پر شدن دانه، روز تا سنبله دهی، روز تا گرده افشانی، ارتفاع بوته، طول ریشک، طول سنبله، طول بیرون آمدگی پدانکل، طول پدانکل و طول میانگره دوم بود. تجزیه واریانس در شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی نشان داد در بین اکثر صفات در سطح احتمال %۱ تفاوت معنی داری وجود دارد. در شرایط آبیاری نرمال تجزیه به عامل ها بر اساس تجزیه به مولفه های اصلی و چرخش واریماکس نشان داد تعداد عامل هایی که مقادیر ویژه بالا داشتند ۵ عامل بود که جمعا %۸۷٫۹۲ از تغییرات را توجیه می کردند. در شرایط تنش خشکی نیز محاسبه ضرایب همبستگی ساده و تجزیه به عامل ها بیانگر این موضوع بود که صفات شاخص برداشت و سرعت پرشدن دانه و رسیدگی کامل دارای همبستگی معنی دار با عملکرد دانه بودند. همچنین تجزیه به عامل ها بر اساس تجزیه به مولفه های اصلی و چرخش واریماکس نشان داد تعداد عاملهایی که مقادیر ویژه بالا داشتند ۶ عامل بود که جمعا %۹۲٫۱۱ از تغییرات را توجیه می کردند. گروه بندی ژنوتیپ های مورد نظر با استفاده از تجزیه کلاستر و روش WARD در شرایط آبیاری نرمال و تنش خشکی به ترتیب ۴ و ۳ گروه شناخته شد.