مقاله بررسی صدمات دندانی خفیف (ترک) ناشی از دو روش لوله گذاری از راه دهان و بینی و ریسک فاکتورهای مرتبط با آن در بیمارستان طالقانی تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۲۴۰ تا ۲۴۷ منتشر شده است.
نام: بررسی صدمات دندانی خفیف (ترک) ناشی از دو روش لوله گذاری از راه دهان و بینی و ریسک فاکتورهای مرتبط با آن در بیمارستان طالقانی تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صدمات دندانی
مقاله بیهوشی
مقاله لوله گذاری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یغمایی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: اجلالی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: داهی طالقانی مستانه
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی مهشید
جناب آقای / سرکار خانم: مهاجرانی حسن
جناب آقای / سرکار خانم: پوردانش فریدون
جناب آقای / سرکار خانم: کردونی پریسا
جناب آقای / سرکار خانم: کردونی ندا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: صدمات بافت های دهان و دندان از فراوان ترین پدیده ها طی لوله گذاری از راه دهان و بینی بوده، یک سوم تمام شکایات علیه متخصصین بیهوشی را تشکیل می دهند. این مطالعه با هدف بررسی صدمات دندانی ناشی از دو روش لوله گذاری از راه دهان و بینی (به خصوص صدمات دندانی خفیف (ترک)) و ریسک فاکتورهای آن صورت پذیرفت.
مواد و روشها: این تحقیق آینده نگر مشاهده ای بر روی ۶۰ بیمار (۳۰ نفر در گروه با لوله گذاری از دهان و ۳۰ نفر در گروه با لوله گذاری از بینی) در سال های ۹۰-۱۳۸۹ در بیمارستان طالقانی تهران صورت گرفت. معاینه هر بیمار با ست معاینه یک بار مصرف استریل، پروب پریودنتال و دستگاه لایت کیور انجام شد. های سانترال بالا بیشترین میزان ایجاد ترک جدید را داشتند (۶۰% و ۶۳٫۳% به ترتیب در لوله گذاری از دهان و بینی). ارتباط معنی داری بین جنس، BMI، ASA، کلاس دندانی، و تجربه فرد لوله گذار با افزایش تعداد ترک در دو گروه دیده نشد. بروز صدمات دندانی مرئی پیرو لوله گذاری از بینی ۱٫۷% و پیرو لوله گذاری دهانی ۱۰% بدست آمد.
یافته ها: یافته های بدست آمده نشان داد در هر دو گروه دندان های سانترال بالا بیشترین میزان ایجاد ترک جدید را داشتند (۶۰% و ۶۳٫۳% به ترتیب در لوله گذاری از دهان و بینی). ارتباط معنی داری بین جنس، BMI، ASA، کلاس دندانی، و تجربه فرد لوله گذار با افزایش تعداد ترک در دو گروه دیده نشد. بروز صدمات دندانی مرئی پیرو لوله گذاری از بینی ۱٫۷% و پیرو لوله گذاری دهانی ۱۰% بدست آمد.
نتیجه گیری: صدمات نامرئی دندانی ناشی از لوله گذاری شیوع بالایی دارند. این صدمات مورد توجه متخصصین بیهوشی نیستند، زیرا قابل رویت نبوده، عامل شکایت و ایجاد عارضه در زمان انجام بیهوشی نیستند. آموزش آناتومی، فیزیولوژی و پاتولوژی دندان به متخصصین بیهوشی، همچنین استفاده از محافظ های دندانی برای پیشگیری از این صدمات باید مورد توجه قرار گیرد.