مقاله بررسی شیوع عفونت های بیمارستانی ناشی از انتروباکترکلوآکه و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در نمونه های جدا شده از مراجعین به دو بیمارستان تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۱۸۳ تا ۱۸۷ منتشر شده است.
نام: بررسی شیوع عفونت های بیمارستانی ناشی از انتروباکترکلوآکه و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در نمونه های جدا شده از مراجعین به دو بیمارستان تهران
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروباکترکلوآکه
مقاله بتالاکتاماز وسیع الطیف
مقاله مقاومت آنتی بیوتیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: عظیمی لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده مونا
جناب آقای / سرکار خانم: عالی نژاد فرانک
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمان زاده مقدم سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: ستارزاده محبوبه
جناب آقای / سرکار خانم: رستگارلاری عبدالعزیز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: مصرف روزافزون آنتی بیوتیک های بتالاکتام در بالین از ابتدای دهه ۱۹۸۰ در درمان عفونت های مختلف باکتریایی منجر به افزایش ظهور مقاومت به این آنتی بیوتیک ها در بین انواع باکتری های جدا شده از بیماران گردیده است. به طوری که امروزه یکی از معضلات درمان عفونت های بیمارستانی ناشی از باکتری های مقاوم بالاخص انتروباکترکلوآکه به لحاظ وجود مقاومت متقاطع در این میکروارگانیسم ها و به دلیل تولید آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف می باشد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی انتروباکترکلوآکه های تولید کننده آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف جدا شده از نمونه های مختلف عفونی ارسالی از دو بیمارستان میلاد و شهید مطهری تهران می باشد.
روش بررسی: در مطالعه حاضر ۱۰۱ انتروباکترکلوآکه از بهمن ۱۳۸۹ تا شهریور ۱۳۹۰ از بیمارستان های میلاد و شهید مطهری تهران جمع آوری گردید. پس از تایید گونه توسط آزمایش های استاندارد و اختصاصی میکروبیولوژی، تست حساسیت آنتی بیوتیکی طبق روش استاندارد CLSI و با استفاده از ۱۳ آنتی بیوتیک انتخابی مصرفی در مطالعه حاضر انجام گرفت. هم چنین گونه های تولیدکننده آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف با استفاده از روش دیسک ترکیبی به عنوان یک روش استاندارد تشخیص فنوتیپی جداسازی شدند.
یافته ها: نتایج حاصل از روش فنوتیپی نشان داد که ۳۳ (۳۳%) از گونه های انتروباکترکلوآکه جداسازی شده توانایی تولید آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف را دارا بودند. ۵% گونه های جدا شده به ایمی پنم نیز مقاوم بودند.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان از مقاومت بالا به بتالاکتام های وسیع الطیف و هم چنین وجود پنج درصدی سوش های با مقاومت چندگانه (MDR) در بین انتروباکترکلوآکه های ایزوله شده دارد. این سویه ها تنها به کلستین حساس بودند. این نتایج می تواند زنگ خطری برای پزشکان جهت درمان عفونت های ناشی از انتروباکترکلوآکه های مقاوم به آنتی بیوتیک ها بالاخص گونه های تولیدکننده آنزیم بتالاکتاماز وسیع الطیف باشد.