مقاله بررسی شیوع باکتریوری بدون علامت و درمان آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان تربت حیدریه در سال ۱۳۹۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه از صفحه ۵۸ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسی شیوع باکتریوری بدون علامت و درمان آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان تربت حیدریه در سال ۱۳۹۲
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شیوع
مقاله باکتریوری بدون علامت
مقاله زنان باردار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاملی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بدیعی مهدیه سادات
جناب آقای / سرکار خانم: رفیعی مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تغییرات فیزیولوژیک و آناتومیک دستگاه ادراری و تغییرات سیستم ایمنی در دوران بارداری شیوع باکتریوری بدون علامت را افزایش داده که خطر جدی برای مادر و جنین دربردارد. این مطالعه به منظور بررسی شیوع باکتریوری بدون علامت و درمان آن در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان تربت حیدریه در سال ۱۳۹۲ انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی – مقایسه ای می باشد. در این بررسی ۱۲۵۰ زن باردار از فروردین تا اسفند ۱۳۹۲ شرکت داشتند. زنان باردارکه جهت مراقبت پره ناتال به مراکز بهداشتی مراجعه نمودند جهت انجام آزمایش کامل ادرار به آزمایشگاه ارجاع داده شدند و برای زنانی که در آزمایش کامل ادرار آنها ۵-۴ گلبول سفید و باکتری بود کشت انجام شد. بررسی اطلاعات آماری با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری کروسکال والیس و رگرسیون گام به گام انجام شد.
یافته ها: نتایج نشان می دهد که ۱۰% از زنان باردار دارای باکتریوری بدون علامت بودند. ارگانیسم های ایزوله شده از موارد باکتریوری بدون علامت به ترتیب عبارتند از: استافیلوکوک اپیدرمیدیس (۴۹%)-اشریشیاکلی (۳۴%)- آنتروباکتر (۱۰%)- کلبسیلا پنومونیه (۶%) و آنتروکوک فکالیس (۱%). مناسب ترین آنتی بیوتیک در درمان باکتریوری بدون علامت دوران بارداری آمیکاسین شناخته شدکه در مجموع ۹۵% ارگانیسم ها به آن حساس و ۵% مقاوم بودند.
نتیجه گیری: باتوجه به درصد باکتریوری بدون علامت در زنان باردار شهرستان تربت حیدریه لازم است تا به طور دوره ای پژوهش هایی در زمینه میزان باکتریوری بدون علامت انجام شود. همچنین مراقبت ویژه از زنان باردار و ارجاع منظم آنها به آزمایشگاه و آموزش نکات بهداشتی میتواند نقش به سزایی درپیشگیری از ابتلا به عفونت ادراری و عوارض مرتبط با آن داشته باشد.