مقاله بررسی سرمایه اجتماعی در سه لایه فضایی شهر سنندج؛ سکونتگاه های غیررسمی، بافت مرکزی و بافت برنامه ریزی شده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۳ در نامه معماری و شهرسازی از صفحه ۱۳۳ تا ۱۴۹ منتشر شده است.
نام: بررسی سرمایه اجتماعی در سه لایه فضایی شهر سنندج؛ سکونتگاه های غیررسمی، بافت مرکزی و بافت برنامه ریزی شده
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرمایه اجتماعی
مقاله لایه های فضایی
مقاله تحلیل سلسله مراتبی
مقاله واحدهای همسایگی
مقاله شبکه های اجتماعی
مقاله اعتماد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده هوشمند
جناب آقای / سرکار خانم: ایراندوست کیومرث
جناب آقای / سرکار خانم: لیلا خسروانیان
جناب آقای / سرکار خانم: تولایی روح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سرمایه اجتماعی مفهوم تقریبا جدیدی است که امروزه اهمیت آن در زمینه عملکرد مطلوب جوامع در سطوح مختلف ملی، منطقه ای و محلی مورد توجه واقع شده است. در تعریفی جامع می توان سرمایه اجتماعی را مجموعه ای از شبکه ها، هنجارها و ارزش هایی دانست که مایه آسان شدن همکاری درون گروهی و برون گروهی شهروندان برای دستیابی به منافع متقابل و رسیدن به هدف های مشترک به شیوه ای موفقیتامیز تر می شود. با توجه به بعد مکانی سرمایه اجتماعی، این پژوهش بر آن است که با نگاهی خردنگر در سطح محلات میزان سرمایه اجتماعی را در سه لایه فضایی شهر سنندج مورد بررسی قرار دهد تا وجود یا فقدان سرمایه اجتماعی و میزان برخورداری از آن و دلایل این امر را با تکیه به روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) مورد شناسایی قرار دهد. از این طریق می توان ضعف ها، توانایی ها، امکانات و محدودیت ها را شناسایی کرد و نتایج را به عنوان بستری برای عمل متولیان شهر فراهم آورد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد بین محلات شهری از نظر میزان برخورداری از سرمایه اجتماعی تفاوت های معنی داری به لحاظ موقعیت و ویژگی های اقتصادی-اجتماعی وجود دارد. در این زمینه، محله عباس آباد با وزن نسبی ۰٫۴۷۴ و محله قطارچیان با وزن نسبی ۰٫۲۹۴ و محله مبارک آباد با وزن نسبی ۰٫۲۳۲ به ترتیب بیشترین تا کمترین میزان از سرمایه اجتماعی را دارا بوده اند.