مقاله بررسی سازندهای مقر شهر توریستی سرعین با تاکید بر وضعیت توپوگرافی، تکتونیک و اقلیم جهت کاربری بهینه اراضی شهری با استفاده از GIS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در جغرافیا و برنامه ریزی محیطی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۵۱ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: بررسی سازندهای مقر شهر توریستی سرعین با تاکید بر وضعیت توپوگرافی، تکتونیک و اقلیم جهت کاربری بهینه اراضی شهری با استفاده از GIS
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زمین ساخت
مقاله سازند های مقر شهر
مقاله شهر سرعین
مقاله مخاطرات محیطی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدینی موسی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شهر توریستی سرعین در دامنه شرقی کوه سبلان در ارتفاع بین ۱۶۴۰ تا ۱۷۴۰ متر و ۱۶ کیلومتری غرب شهر اردبیل در مسیر دره گسلی واقع شد است. سازند های زمین شناسی مقر شهر از مواد پرتابه های آتشفشانی (توف، کنگلومرا، خاکستر، لاهار و مواد تراسهای آبرفتی قدیمی و جدید ریزدانه، تراورتن، مارن تشکیل شده است. توسعه فیزیکی کنونی شهر نیز به سرعت به موازات گسلها در محیطی مخاطره آمیز صورت می گیرد. در زلزله اردبیل۱۳۷۵ در اثر شکست لایه های زمین شناسی در وسط شهر توریستی سرعین آرتزین آب گرم به ارتفاع ۱۲ متر شد صورت گرفت که نشان دهنده تاثیر تکتونیک بر وضعیت چشمه های آبگرم گسلی است. امروزه برج ها و هتل های مدرن بیش از ۱۵ طبقه بشدت در منطقه فعال تکتونیکی با مخاطرات محیطی بالقوه در حال توسعه و گسترش است. نتایج نمونه برداری و آزمایشات نشان دهنده وجود در صد بالای رس (۴۶%)، سیلت (۳۲%) نسبت به ماسه (۲۵%) و سازند های درشت دانه در محل مقر شهر است. نتایج آزمایش نشان داد که سازند های مقر شهر مستعد روانگرایی، فرونشست در زمان بروز زمین لرزه ها هستند. بنابراین، وجود رس با شاخص خمیرایی بالا، شیب توپوگرافی زیاد، گسل های فعال در محدوده و مقره شهر، لایه مارنی و پرتابه های آذرین برای فونداسیون سازه های سنگین در مواقع بروز زمین لرزه نسبتا شدید (بیش از۵٫۵  ریشتری) بسیار مخاطره آمیز خواهد بود. در نهایت، با تلفیق لایه های شیب، طبقات ارتفاعی، لیتولوژی، گسل و سیستم زهکش، لایه نهایی پهنه بندی مخاطرات محیطی ترسیم شد. نتایج حاصل از پهنه بندی نشان داد که تمام بخش شمال شهر و قسمت هائی از بخشهای میانی و جنوبی در محدوده مناطق با خطر بالا و خطر بسیار بالا قرار دارند. نقشه پهنه بندی مناطق مختلف شهر و محدوده حواشی آن به صورت مناطق باخطر بسیار بالا، با خطر بالا، نسبتا کم و با خطر کم ممیزی شد. نقش فاکتورهای محیطی نظیر گسل، طبقات ارتفاعی، درصد شیب نسبت به وضعیت لیتولوژی و رودخانه در ایجاد مخاطرات محیطی (به صورت تنگنا) در توسعه فیزیکی شهر (به ویژه در توسعه فیزیکی آتی آن) بسیار موثر است.