مقاله بررسی ساختار جوامع و ترکیب گونه ای علف های هرز در مزارع گندم آبی (.Triticum aestivum L) استان خراسان جنوبی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در بوم شناسی کشاورزی از صفحه ۳۰۷ تا ۳۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسی ساختار جوامع و ترکیب گونه ای علف های هرز در مزارع گندم آبی (.Triticum aestivum L) استان خراسان جنوبی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع
مقاله شاخص شانون – وینر
مقاله فراوانی
مقاله غالبیت
مقاله یکنواختی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدعلیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: زمانی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: زند اسکندر
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی سهراب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تراکم و غالبیت علف های هرز مزارع گندم آبی (Triticum aestivum L.) استان خراسان جنوبی مطالعه ای در سال زراعی ۱۳۸۹ انجام گرفت. در مجموع تعداد ۲۴۰ مزرعه از هشت شهرستان در سطح استان انتخاب شد. در این مزارع تعداد ۵۶ گونه علف هرز از ۱۶ خانواده گیاهی شناسایی شد. خانواده های گندمیان، کاسنی، شب بوئیان و چغندریان به ترتیب با ۱۵ (۲۶٫۷۹ درصد)، نه (۱۶٫۷ درصد)، شش (۱۰٫۷۱) و شش گونه (۱۰٫۷۱) به ترتیب بیشترین تعداد گونه های علف هرز مزارع گندم را تشکیل دادند. بیشترین فراوانی گونه ها متعلق به خانواده گندمیان بود. در بین گونه های خانواده کاسنی، علف هرز بومادران (Achilla biberstinii L.) با ۳۷٫۳۸ درصد، در خانواده شب بوئیان علف هرز ازمک (Cardaria draba L.) با ۲۸٫۳۱ درصد و در خانواده چغندریان، علف هرز سلمه (Chenopodium album L.) با ۳۷٫۴۷ درصد بیشترین فراوانی را دارا بودند. از نظر تراکم (تعداد بوته در مترمربع) علف های هرز ازمک، سلمه، تلخه (Acroptilon repense L.)، خارشتر (Alhagi pseudalhagi L.) و هفت بند  (Polygonum aviculare L.)به ترتیب با ۱٫۳۸، ۱٫۳۱، ۱٫۲۹، ۱٫۲۷ و ۱٫۰۴ بوته در مترمربع بیشترین میانگین تراکم را در بین علف های هرز به خود اختصاص دادند. از نظر شاخص وفور، علف های هرز خارشتر، سلمه و بومادران به ترتیب به عنوان علف های هرز غالب شناسایی شدند. شهرستان قاینات با ۲۹ گونه و بیرجند با ۱۳ گونه به ترتیب بیشترین و کم ترین غنای گونه ای را داشتند.