مقاله بررسی روند تمایز سلول های شبه سلول عضله اسکلتی مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی انسان تحت تاثیر ۵-azacytidine در شرایط آزمایشگاه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی از صفحه ۱۴۷ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسی روند تمایز سلول های شبه سلول عضله اسکلتی مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی انسان تحت تاثیر ۵-azacytidine در شرایط آزمایشگاه
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بافت چربی
مقاله سلول بنیادی مزانشیمی
مقاله تمایز
مقاله سلول عضله اسکلتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نامجوگرمی زینب
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزیان مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: ماستری فراهانی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: الطریحی تقی
جناب آقای / سرکار خانم: پیریایی عباس
جناب آقای / سرکار خانم: بیاتی وحید
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری محمدحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف و زمینه: در این مطالعه روند تمایز سلول های شبه سلول عضله اسکلتی مشتق از سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی انسان تحت تاثیر ۵-azacytidine در شرایط آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: سلول های بنیادی بافت چربی انسان بعد از تخلیص، برای ایجاد تمایز استئوژنیک و آدیپوژنیک، تحت تاثیر محیط های کشت القایی استئوژنیک و آدیپوژنیک قرار گرفتند. از طرف دیگر، برای بررسی توان تمایز این سلول ها به سلول عضله اسکلتی از فاکتور ۵-azacytidine [5-aza] استفاده شد. به مدت ۲۴ ساعت برای القای تمایز به سلول عضله اسکلتی تحت تاثیر ۳mmol 5-azacytidine قرار گرفتند. سپس، این محیط کشت القایی با PBS شسته شد و سلول ها تا ۴ هفته با محیط کشت فاقد ۵-azacytidine انکوبه شدند. برای بررسی روند تمایز سلول ها از مقایسه الگو و میزان بیان mRNA ژن های اختصاصی عضله اسکلتی شامل Myogenin، Myh، a-actin، Tropomyosin و Myosin با روش RT-PCR در پایان هفته های اول تا چهارم بعد از القا استفاده شد.
یافته ها: سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی چسبنده، توان تکثیری قابل ملاحظه ای را نشان دادند و مانند مطالعات پیشین پتانسیل تمایز استئوژنیک و آدیپوزنیک را نیز داشتند. mRNA ژن های مورد بررسی به صورت الگویی وابسته به زمان بیان شدند. به نحوی که بیان mRNA ژن Myog در تمام نمونه های هفته ۱ تا ۴، به طور معنی دار با روندی صعودی افزایش یافته بود. ژن Myh در هفته ۲ نسبت به سایر هفته ها بیشترین میزان بیان خود را داشته و در هفته ۴ به کمترین مقدار خود رسیده بود. میزان بیان ژن های a-actinin و Myosin در هفته ۱ پایین بود. اما از هفته ۲ الی ۴ به طور معنی دار با روندی صعودی افزایش یافته بودند. ژن Tropomyosin در هیچکدام از نمونه ها بیان معنی داری نداشت.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که سلول های بنیادی مزانشیمی بافت چربی انسان می توانند تحت تاثیر ۳mmol 5-azacytidine به سلول عضله اسکلتی تمایز پیدا کنند و با افزایش مدت زمان القا، این سلول های عضلانی اسکلتی تکوین یافته تر می شوند.