مقاله بررسی روایی و پایایی نسخه پارسی مقیاس تاثیر خستگی در بیماران مالتیپل اسکلروزیس در کشور ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در کومش از صفحه ۲۹۵ تا ۳۰۱ منتشر شده است.
نام: بررسی روایی و پایایی نسخه پارسی مقیاس تاثیر خستگی در بیماران مالتیپل اسکلروزیس در کشور ایران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مالتیپل اسکلروزیس
مقاله خستگی
مقاله مقیاس تاثیر خستگی
مقاله روایی
مقاله پایایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری مرضیه
جناب آقای / سرکار خانم: اکبرفهیمی ملاحت
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: نبوی سیدمسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: از شایع ترین عوارض بیماری مالتیپل اسکلروزیس (Mutiple sclerosis, MS) خستگی می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی روایی محتوایی، هم گرایی، افتراقی و پایایی آزمون بازآزمون، بین آزمونگر و سازگاری درونی نسخه پارسی مقیاس تاثیر خستگی (Fatigue impact scale, FIS) برای اولین بار در ایران بود.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر تحلیلی و توصیفی بوده و به شیوه نمونه گیری در دست رس، ۱۴۰ مبتلا به ام اس مراجعه کننده به انجمن ام اس و بخش های کاردرمانی شهر تهران و ۱۴۰ فرد سالم واجد شرایط پژوهش را مورد ارزیابی خستگی و کیفیت زندگی قرار داده است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 17 با آزمون های مربوط مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت؛ برای روایی هم گرایی مقیاس FIS با مقیاس شدت خستگی (Fatigue severity scale, FSS) و کیفیت زندگی SF-36 از آزمون ضریب هم بستگی اسپیرمن، روایی افتراقی FIS دو گروه از آزمون یومن ویتنی، پایایی بین ارزیاب و آزمون باز آزمون از (Intraclass correlation coefficient, ICC) و سنجش سازگاری درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شده است.
یافته ها: نتایج آماری شاخص روایی محتوایی کل مقیاس را ۰٫۸۵ نشان داد. مقیاس FIS دارای روایی هم گرایی با SF-36 و FSS بود. ضریب ICC در پایایی بین آزمونگر در هر یک زیرگروه های جسمی، شناختی، اجتماعی و امتیاز کلی به ترتیب ۰٫۸۹، ۰٫۸۶، ۰٫۹۵ و ۰٫۹۸ و در پایایی آزمون بازآزمون ۰٫۸۶، ۰٫۷۸، ۰٫۹۲، ۰٫۹۳ بوده است. سازگاری درونی این مقیاس با ضریب کرونباخ آلفا ۰٫۹۵۳ (Cronbach a) به دست آمد.
نتیجه گیری: سایکومتریک قوی نسخه پارسی FIS، نشان دهنده قابلیت کاربرد آن در ارزیابی تاثیر خستگی بر فعالیت های زندگی، سنجش اثربخشی مداخلات درمانی و توان بخشی بر خستگی بیماران ام اس می باشد.