مقاله بررسی رابطه گرایش به تفکر انتقادی و یادگیری خود راهبر در دانشجویان پرستاری و مامایی مشهد و نقش آن در موفقیت تحصیلی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی یزد از صفحه ۱۵ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: بررسی رابطه گرایش به تفکر انتقادی و یادگیری خود راهبر در دانشجویان پرستاری و مامایی مشهد و نقش آن در موفقیت تحصیلی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گرایش به تفکر انتقادی
مقاله یادگیری خود راهبر
مقاله موفقیت تحصیلی
مقاله دانشجویان پرستاری و مامایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قنبری هاشم آبادی بهرامعلی
جناب آقای / سرکار خانم: گراوند هوشنگ
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده قصر اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدعلی اکبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و اهداف: آگاهی مدرسین از رابطه یادگیری خود راهبر و گرایش به تفکر انتقادی به عنوان دو مشخصه یادگیری مهم در فراگیران و تاثیر آن در موفقیت تحصیلی منجر به ارتقاء فرآیند آموزشی فعال و همچنین کسب نتایج مطلوب یاددهی- یادگیری و موفقیت تحصیلی خواهد شد. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، تعیین رابطه گرایش به تفکر انتقادی و یادگیری خود راهبر و نقش آن بر موفقیت تحصیلی دانشجویان پرستاری و مامایی بود.
روش بررسی: جامعه آماری این پژوهش، کلیه دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی بودند. نمونه ای به حجم ۲۱۴ نفر (۲۶ درصد مرد و ۷۴ درصد زن) انتخاب شد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه های آمادگی برای یادگیری خودراهبر و گرایش به تفکر انتقادی بودند. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها، علاوه بر روش های آمار توصیفی (همبستگی پیرسون، میانگین و انحراف معیار)، از روش آمار استنباطی (t مستقل) نیز استفاده شد.
یافته ها: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین یادگیری خودراهبر و گرایش به تفکر انتقادی با موفقیت تحصیلی رابطه معناداری وجود ندارد (P>0.05). اما بین یادگیری خودراهبر و گرایش به تفکر انتقادی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=0.45، P<0.0001 ). نتایج آزمون t نشان داد که در کل مقیاس یادگیری خود راهبر و گرایش به تفکر انتقادی بین دانشجویان دختر و پسر تفاوت معناداری وجود ندارد (P>0.05) اما بین موفقیت تحصیلی دانشجویان دختر و پسر تفاوت معناداری وجود داشت (P<0.001).
نتیجه گیری: نتایج حاکی از این است که بین یادگیری خودراهبر و گرایش به تفکر انتقادی با موفقیت تحصیلی رابطه معناداری وجود ندارد، اما بین خود راهبری و گرایش به تفکر انتقادی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.