مقاله بررسی رابطه بین میزان دینداری والدین با خشونت خانگی آنها نسبت به فرزندان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در جامعه شناسی مطالعات جوانان از صفحه ۱۳۳ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسی رابطه بین میزان دینداری والدین با خشونت خانگی آنها نسبت به فرزندان
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خشونت خانگی
مقاله میزان دینداری
مقاله والدین
مقاله سنجه گلاک و استارک
مقاله اهواز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یعقوبی دوست محمود
جناب آقای / سرکار خانم: عنایت حلیمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
میزان دینداری و تقید خانواده ها به اصول و ارزش های مذهبی از عواملی است که بر کاهش و افزایش خشونت خانگی نسبت به فرزندان در جامعه نقش موثری دارد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین میزان دینداری والدین با خشونت خانگی آنها نسبت به فرزندان در شهر اهواز اجراگردیده است. این پژوهش ازنوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبیرستان شهر اهواز و والدین آنها بوده است که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۳۸۴ نفر آنها به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارسنجش دراین پژوهش دوپرسشنامه کودک آزاری و ضربه (CTQ) برنستاین (۱۹۹۵)، و مقیاس گلاک و استارک با اقتباس از سراج زاده (۱۳۷۷) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آماری، انحراف استاندارد،ضریب همبستگی پیرسون وتحلیل رگرسیون استفاده شد. براساس یافته های این پژوهش بین کل میزان دینداری والدین با خشونت خانگی آنها نسبت به فرزندان، رابطه معنا داری وجود دارد. همچنین مشخص گردید که بین ابعاد اعتقادی و تجربی (عاطفی) دینداری با خشونت خانگی والدین نسبت به فرزندان همبستگی مثبت معناداری وجود دارد، ولی نتایج تحقیق نشان داد که بین ابعاد مناسکی و پیامدی دینداری با خشونت خانگی والدین به فرزندان همبستگی معناداری مشاهده نگردید. همچنین نتایج بدست آمده از این پژوهش، حاکی از آن است که بین میزان دینداری والدین با ابعاد خشونت خانگی (جسمی، عاطفی، غفلت) آنها نسبت به فرزندان رابطه معناداری وجود دارد. نتایج بدست آمده از رگرسیون چندگانه نیز نشان دادند که متغیر دینداری اعتقادی والدین بیش ترین تاثیر را درتبیین خشونت خانگی نسبت به فرزندان داشته است. باتوجه به یافته های موجود، این مساله نیازمند توجه هر چه بیشتر خانواده ها و مسوولان جهت برنامه ریزی و آموزش های دینی در سطح خانواده و جامعه را نشان می دهد.