مقاله بررسی رابطه بین سرمایه فکری با نوآوری سازمانی (مطالعه موردی: شرکت سهامی بیمه توسعه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در ابتکار و خلاقیت در علوم انسانی از صفحه ۲۷ تا ۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسی رابطه بین سرمایه فکری با نوآوری سازمانی (مطالعه موردی: شرکت سهامی بیمه توسعه)
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرمایه فکری
مقاله نوآوری سازمانی
مقاله بیمه توسعه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چوپانی حیدر
جناب آقای / سرکار خانم: زارع خلیلی مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی عقیل
جناب آقای / سرکار خانم: غلام زاده حجت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: پژوهش ها نشان می دهد که سازمان هایی که تاکید بیشتری بر سرمایه های فکری دارند نسبت به دیگر سازمان ها نوآورترند. این بدان دلیل است که در چنین سازمان هایی به علت وجود سرمایه های فکری و استفاده از دانش، یادگیری نیز بیشتر می باشد که این به نوبه خود ارائه راهکارهای جدید برای انجام امور و به طور کلی نوآوری را در پی خواهد داشت.
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سرمایه فکری و مولفه های آن (سرمایه ساختاری، سرمایه رابطه ای و سرمایه شاختی) با نوآوری سازمانی و تعیین سهم نسبی هر یک از ابعاد در پیش بینی نوآوری سازمانی در شرکت سهامی بیمه توسعه می باشد.
روش: روش پژوهش از لحاظ هدف، کابردی و از لحاظ گردآوی داده ها، توصیفی – همبستگی است. جهت جمع آوری داده های مورد نظر، تعداد ۹۸ نفر از از کارکنان، مدیران و معاونین شرکت سهامی بیمه توسعه مورد مطالعه مورد بررسی قرار گرفت. جهت جمع آوری داده های مربوط به سرمایه فکری از پرسشنامه استاندارد سرمایه فکری بونتیس (۱۹۹۸) و برای جمع آوری داده های مربوط به نوآوری سازمانی نیز از پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی گرایش به نوآوری سازمانی استفاده شده است که پایایی آنها از طریق ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰٫۸۴ و ۰٫۸۹ به دست آمد. جهت تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده گردید.
یافته ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون حاکی از آن بود که بین سرمایه فکری با نوآوری سازمانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون همبستگی نشان داد که تمامی مولفه های سرمایه فکری (مشتری، انسانی و ساختاری) با نوآوری سازمانی رابطه مثبت و معناداری دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که از بین مولفه های سرمایه فکری، دو بعد سرمایه انسانی و مشتری به عنوان متغیرهای پیش بین، معیار ورود به معادله نهایی رگرسیون برای توضیح تغییرات نوآوری سازمانی (متغیر ملاک)، را دارا هستند و مولفه سرمایه ساختاری به دلیل نداشتن سهم معنادار در پیش بینی نوآوری سازمانی از معادله حذف گردید.
بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش می توان گفت که اگر در سازمانی به مدیریت سرمایه های فکری توجه شود، در آن سازمان، گرایش به نوآوری سازمانی توسعه پیدا می کند.