مقاله بررسی دیدگاه اساتید بالینی و دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد در مورد وضعیت آموزش بالینی طی سال های ۱۳۹۰ ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی یزد از صفحه ۶۷ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: بررسی دیدگاه اساتید بالینی و دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد در مورد وضعیت آموزش بالینی طی سال های ۱۳۹۰ ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اساتید
مقاله بالینی
مقاله دانشجو
مقاله پرستاری
مقاله مامایی
مقاله آموزش
مقاله دیدگاه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمی طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: خدایاریان مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: رجبیون حسن
جناب آقای / سرکار خانم: علی مندگاری زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: آنتیک چی مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: جوادی سمانه السادات
جناب آقای / سرکار خانم: نامجو زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و اهداف: محیط های بالینی نقش اساسی در یادگیری دانشجویان به عهده دارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین دیدگاه اساتید بالینی و دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد در خصوص وضعیت آموزش بالینی طی سال های ۱۳۹۰-۱۳۸۸ صورت گرفت.
روش بررسی: در این پژوهش مقطعی، اطلاعات توسط پرسشنامه پژوهشگر ساخته مشتمل بر پنج بعد برنامه آموزشی، نحوه عملکرد اساتید بالینی، نقش اعضاء دیگر موثر در آموزش بالینی، امکانات و فضای آموزشی و رضایت حرفه ای توسط اساتید بالینی و دانشجویان پرستاری و مامایی جمع آوری گردید و اعتبار صوری و محتوا و اعتماد علمی ابزار با روش آزمون مجدد بررسی و تایید گردید.
یافته ها: اکثریت اساتید بالینی و دانشجویان پرستاری و مامایی شیفت های کاری صبح و عصر را جهت آموزش بالینی مناسب تر مطرح نمودند. غالب اساتید بالینی وضعیت آموزش بالینی را مطلوب گزارش نمودند ولی ۷۹٫۸% دانشجویان پرستاری و ۶۴٫۲% دانشجویان مامایی وضعیت آموزش بالینی را متوسط و مابقی آن را مطلوب اعلام نمودند. آزمون تی مستقل در مقایسه میانگین وضعیت آموزش بالینی از دیدگاه اساتید بالینی تفاوت معناداری را نشان نداد ولی همین آزمون در مقایسه میانگین وضعیت آموزش بالینی بین دو گروه دانشجویان پرستاری و مامایی تفاوت معناداری را در بعد «نقش اعضاء دیگر موثر در آموزش بالینی» ایجاد نمود.
نتیجه گیری: برنامه ریزان آموزشی باید عوامل تهدیدکننده اثربخشی آموزش بالینی به صورت مستمر ارزیابی و به منظور تقویت نقاط قوت و تعدیل نقاط ضعف تلاش نمایند. تقویت حیطه های محیط یادگیری بالینی مثل مربی موفق، ارزشهای حرفه ای، ارتباطات حرفه ای با اعضاء تیم درمانی- مراقبتی و مدیریت تضاد و تناسب محتوای برنامه آموزش بالینی می تواند تجارب بالینی را برای دانشجویان، جذاب نموده و رضایت حرفه ای آنان را تامین نماید.