مقاله بررسی خاصیت تهاجمی سلولی سروتیپ های شیگلا جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال در کشت سلولی HEp-2 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد از صفحه ۱۰۰ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: بررسی خاصیت تهاجمی سلولی سروتیپ های شیگلا جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال در کشت سلولی HEp-2
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسهال
مقاله تهاجم سلولی
مقاله کشت سلولی
مقاله شیگلا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سلطان دلال محمدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی فروشانی عباس
جناب آقای / سرکار خانم: امین هراتی فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: اوحدیان مقدم سولماز
جناب آقای / سرکار خانم: نیک منش بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: رستگارلاری عبدالعزیز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اسهال یکی از مهمترین علل مرگ و میر کودکان در کشورهای در حال توسعه است. بیماری های روده ای سالانه سبب مرگ بسیاری از کودکان زیر ۵ سال می گردند. یکی از روش هایی که امکان بررسی خاصیت تهاجمی باکتری ها را می دهد، استفاده از کشت سلول است. هدف از این مطالعه بررسی خاصیت تهاجمی تعدادی از سویه های جنس شیگلا با استفاده از کشت سلولی HEp-2 بوده است.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی، سوآپ رکتال های تهیه شده از ۲۸۰ بیمار مبتلا به اسهال (۱۴۰ بیمار با اسهال خونی و ۱۴۰ بیمار با اسهال آبکی به عنوان گروه مقایسه) مراجعه کننده به بیمارستان های امام خمینی و مرکز طبی کودکان، قبل از دریافت آنتی بیوتیک و ۱۴۰ نمونه از افراد سالم به عنوان گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه ها در محیط های افتراقی و انتخابی هکتون و XLD آگار تلقیح و پس از ۲۴ ساعت انکوباسیون در ۳۷ درجه سانتی گراد، از نظر مورفولوژی بررسی و با استفاده از تست های بیوشیمیایی شناسایی شدند. برای بررسی خاصیت تهاجمی شیگلا در کشت سلولی HEp-2 علاوه بر ایزوله های آن، از ۲۰ سوش کلکسیون نیز استفاده گردید. همچنین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن ها طبق دستورالعمل CLSI انجام شد.
یافته ها: ۳۶ سوش شیگلا (
%۸٫۶)، از نمونه های مورد بررسی جدا گردید. بیشترین گونه جدا شده از بیماران، Shigella flexneri با ۱۶ ایزوله بود. بررسی بر روی کشت سلولی HEp-2 نیز نشان داد که تنها ۱۴ سوش شیگلا (۹ ایزوله و ۵ کلکسیون) خاصیت تهاجمی داشتند.
نتیجه گیری: نتایج بدست آمده نشان می دهد اولا تمامی ایزوله های شیگلا برخلاف انتظار قابلیت حمله و تهاجم به سلول های اپتلییال روده را ندارند؛ ثانیا تهاجم یک صفت ثابتی است که در اثر زمان از بین نمی رود.