مقاله بررسی تکرارپذیری یک نشانگر مولکولی پیوسته با ژن مقاومت به ریزومانیا و غربال ژنوتیپ های مقاوم هموزیگوت در چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۱۷۳ تا ۱۸۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تکرارپذیری یک نشانگر مولکولی پیوسته با ژن مقاومت به ریزومانیا و غربال ژنوتیپ های مقاوم هموزیگوت در چغندرقند
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند
مقاله ریزومانیا
مقاله نشانگر مولکولی
مقاله رپید

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هراسانی صدیقه
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی پیمان
جناب آقای / سرکار خانم: مصطفوی خداداد
جناب آقای / سرکار خانم: آقایی زاده محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حضور یک نشانگر مولکولی ناجفت رپید، موسوم به AM2، پیوسته با ژن مقاومت به ریزومانیا، بر روی DNA تک بوته های یک توده اصلاحی بدست آمده از تلاقی گونه وحشی بتا ماریتیما (دارای ژن مقاومت Rz2) با چغندرقند موسوم به توده F2BC1 بررسی گردید. برای این کار ابتدا حدود ۱۱۶۰ بذر از توده مورد نظر در گلخانه کشت شد و پس از تهیه گیاهان یک ماهه، حدود ۱۰۰ گیاهچه به منظور ارزیابی مقاومت فنوتیپی، به خاک آلوده به ریزومانیا در گلخانه منتقل شد و به مدت دو ماه در این خاک نگه داری شدند. سپس تعیین کمیت و کیفیت DNA های استخراجی با روش اسپکتروفتومتری انجام شد. سپس آزمون RAPD-PCR بر روی نمونه های گیاهی با آغازگر مربوطه انجام گرفت. پس از الکتروفورز محصولات واکنش در ژل آگارز و رنگ آمیزی ژل و مشاهده الگوی باندی، حضور و عدم حضور نشانگر در تک بوته ها مشخص گردید. در مرحله بعد میزان مقاومت گیاهان کشت شده در خاک آلوده بر اساس غلظت ویروس در داخل ریشه گیاه با آزمون سرولوژیکی الایزا در آزمایشگاه تعیین گردید. سپس رابطه و میزان همبستگی و درجه توافق بین نشانگر (بر اساس داده های مولکولی) و مقاومت (بر اساس داده های الایزا) در تک بوته های توده مورد نظر مشخص شد. نتایج نشان داد که میانگین مقادیر جذب الایزای ژنوتیپ های هتروزیگوت و هموزیگوت غالب، فاقد تفاوت معنی دار می باشد. همچنین نتایج مقایسه میانگین برای صفت درصد حضور نشانگر بصورت طرح کاملا تصادفی متعادل در چهار ژنوتیپ شامل توده F2BC1 (دارای ژن مقاومت ra2)، رجینا (رقم شاهد حساس به ریزومانیا)، پائولتا (رقم شاهد مقاوم به ریزومانیا) و توده اصلاحی S1 (دارای ژن مقاومت Rz1) نشان داد که اختلاف معنی داری بین ژنوتیپ ها وجود ندارد و تکرارپذیری نشانگر ناجفت AM2 در ژنوتیپ های مختلف تایید گردید.