مقاله بررسی تنوع گونه های گیاهی در تیپ های مختلف جنگلی در جنگل های زاگرس شمالی (مطالعه موردی: مریوان، سامان عرفی گمارلنگ) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در اکوسیستم های طبیعی ایران از صفحه ۱ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسی تنوع گونه های گیاهی در تیپ های مختلف جنگلی در جنگل های زاگرس شمالی (مطالعه موردی: مریوان، سامان عرفی گمارلنگ)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مریوان
مقاله گمارلنگ
مقاله تنوع گونه های گیاهی
مقاله تیپ جنگلی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری مازیار
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری رضاحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اجرای عملیات جنگل شناسی به آگاهی از تنوع گونه ای در جوامع مختلف نیاز دارد. با هدف بررسی تنوع گونه ای درختی، درختچه ای و علفی در تیپ های مختلف جنگلی در جنگل های زاگرس شمالی، سامان عرفی گمارلنگ در شهرستان مریوان انتخاب شد. به وسیله جنگل گردشی، سطح تاج و فراوانی درختان به طور تجربی تیپ های جنگلی شناسایی و محل استقرار تیپ های جنگلی مشخص گردید. سپس در محل تیپ های مورد نظر اقدام به نمونه برداری درختان، درختچه ها، زادآوری و پوشش علفی کف جنگل شد. در کل سامان عرفی تعداد ۷ تیپ جنگلی شناسایی شد که شامل مازو دار، ویول، برودار، ویول، مازودار، ویول، برودار، برودار، مازودار، برودا، ویول در هر تیپ جنگلی ۳۰ قطعه ۵ آری (۵۰۰ مترمربع) پیاده و تعداد درختان و درختچه ها به تفکیک گونه برداشت شد. در مرکز هر قطعه نمونه به وسیله برداشت میکروپلاتهای ۲۵ متر مربعی (۵×۵ متر) و ضعیت پوشش علفی کف براشت شد. از شاخص های تنوع گونه ای شانون، وینر، سیمپسون و مارکالف استفاده شد. از آزمون تجزیه واریانس جهت مقایسه میانگین شاخص های تنوع گونه ای در تیپ های مختلف جنگلی استفاده شد. انالیز داده ها به کمک نرم افزار Methodology Ecological صورت گرفت. نتایج نشان داد که در سامان عرفی مورد مطالعه تعداد ۹ گونه درختی، ۷ گونه درختچه ای و ۶۵ گونه علفی شناسایی شد. در محل هایی که تیپ های جنگلی آمیخته گونه ویول با دیگر گونه های بلوط وجود داشت دارای بیشترین تنوع گونه ای در لایه علفی، درختچه ای و درختی بوده و برعکس در تیپ های خالص بلوط شامل ویول، مازودار و برودار میزان تنوع زیستی کاهش می یابد. نتایج آزمون تجزیه واریانس و نشان داد که اختلاف بین متوسط شاخص های تنوع گونه ای در تیپ های مختلف جنگلی معنی دار بوده و تیپ جنگلی ویول، مازودار و ویول برودار دارای بیشترین تنوع گونه ای در سه لایه فوق بودند. براساس نتایج بدست آمده در این تحقیق پیشنهاد می شود که در مدیریت این منابع جنگلی توده های آمیخته در راستای حفاظت و حمایت از تنوع گونه ای مورد حمایت قرار گیرد و در بلندمدت توده های خالص به سمت آمیخته سوق داده شوند.