مقاله بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت های شمشاد در شمال ایران با نشانگرهای ISSR که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران از صفحه ۱ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت های شمشاد در شمال ایران با نشانگرهای ISSR
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شمشاد
مقاله تنوع ژنتیکی
مقاله ISSR
مقاله شمال ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قندهاری وجیهه
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی خواه اسداله
جناب آقای / سرکار خانم: پیام نور وحیده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ارزیابی دقیق مقدار و پراکنش تنوع ژنتیکی در گونه های نادر و در معرض خطر به منظور تدوین راهبرد حفاظت و استفاده از منابع ژنتیکی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به منظور مطالعه تنوع ژنتیکی بین و درون جمعیتی از سه جمعیت طبیعی شمشاد (Buxus hyrcana Pojark.) در شمال کشور (بندرگز، نوشهر و گرگان) و با استفاده از نشانگرهای ISSR استفاده شد. از هر جمعیت ۲۰ نمونه تصادفی انتخاب گردید، DNA آنها با استفاده از ۱۰ آغازگر ISSR در واکنش PCR تثیر شده و الگوی الکتروفورزی آنها بدست آمد. سپس پارامترهای ژنتیک جمعیت براساس امتیازهای عددی مربوطه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که تنوع ژنتیکی مطلوبی (۳۴٫۱ درصد) در جمعیت های مورد مطالعه وجود داشت. اما سهم تنوع ژنتیکی داخل جمعیتی در تنوع ژنتیکی کل بیشتر از سهم تنوع ژنتیکی بین جمعیتی برآورد گردید (۷۳ درصد در مقابل ۲۷ درصد). براساس ضریب تشابه Nei، شباهت ژنتیکی نسبتا بالایی (%۸۸-۷۴) بین جمعیت ها وجود داشت. کمترین فاصله ژنتیکی (۱۳٫۲ درصد) بین جمعیت بندر گز و گرگان و بیشترین فاصله ژنتیکی (۳۰٫۱ درصد) بین جمعیت گرگان و نوشهر مشاهده شد. براساس تجزیه خوشه ای با روش UPGMA دو جمعیت بندر گز و گرگان در یک گروه قرار گرفتند که نشان دهنده قرابت ژنتیکی بیشتر آنها می باشد و این گروه بندی با توزیع جغرافیایی این سه رویشگاه تطابق داشت. بررسی تعادل ژنتیکی هاردی- وینبرگ نشان داد که جمعیت بندر گز دارای بیشترین تعادل ژنتیکی در مقرهای ژنی مختلف بود (حدود ۷۸٫۹ درصد مقرهای ژنی)، درحالی که دو جمعیت دیگر در وضعیت تعادل متوسطی قرار داشتند (به ترتیب ۵۸ و ۶۳ درصد مقرهای ژنی جمعیت نوشهر و گرگان). عدم تعادل ژنی در دو جمعیت اخیر می تواند ناشی از تخریب شدیدتر جنگل ها و از دست رفتن ذخایر توارثی گونه شمشاد در این مناطق باشد. با توجه به نتایج این تحقیق، می توان بیان داشت که نشانگرهای ISSR برای مطالعه تنوع ژنتیکی و بررسی ژنتیک جمعیت گونه شمشاد در جنگل های شمال کشور کارآمد و قابل اعتماد می باشند.