مقاله بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت های اسپرس زراعی (Onobrychis sativa) توسط پروتئین های ذخیره ای بذر و بررسی ارتباط آن با عوامل اکولوژیکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در تحقیقات ژنتیک و اصلاح گیاهان مرتعی و جنگلی ایران از صفحه ۱۵۰ تا ۱۶۱ منتشر شده است.
نام: بررسی تنوع ژنتیکی جمعیت های اسپرس زراعی (Onobrychis sativa) توسط پروتئین های ذخیره ای بذر و بررسی ارتباط آن با عوامل اکولوژیکی
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Onobrychis Sativa
مقاله تنوع ژنتیکی
مقاله پروتئین های ذخیره ای بذر
مقاله عوامل اکولوژیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی شانجانی پروین
جناب آقای / سرکار خانم: قره چایی مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری علی اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: بخشی خانیکی غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اسپرس (Onobrychis sativa) از لگوم های علوفه ای مهم در مراتع ایران است. بدلیل زمان بر بودن فرایند اصلاح آن، استفاده از ارقام جدید اساسا محدود به واردات ارقام خارجی می شود. در این تحقیق الگوی پروتئینی ۱۱۰ ژنوتیپ از ۱۱ جمعیت برای تعیین میزان تنوع ژنتیکی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج SDS-PAGE، ۴۶ باند قابل تکثیر، پپتید پروتئینی، برای مطالعه تنوع ژنتیکی ثبت گردید. نسبت تعداد باندهای پلی مورف نسبت به تعداد کل باندها از ۰٫۱۸۲ تا ۰٫۲۸۴ با میانگین ۰٫۲۳۳ متغیر بود SDS- PAGE پروتئین های بذر تنوع درون و میان جمعیتی بالایی را نشان دادند که تمایز مشخصی بر اساس منشا و رویشگاه نشان ندادند. همبستگی بین ماتریس فاصله های ژنتیکی و جغرافیایی به وسیله آزمون مانتل ثابت نشد و ضریب همبستگی بین آنها از نظر آماری معنی دار نگردید. این مساله نیز نشان دهنده عدم وجود شیب محیطی در گوناگونی پروتئین های ذخیره ای بذر است. بنابراین در برنامه های اصلاحی اسپرس باید تنوع ژنتیکی ارقام اسپرس با استفاده از والدین مختلف افزایش یابد. افزایش اساس ژنتیکی برای اصلاح اسپرس می تواند بوسیله کاربرد سیستماتیکی ژرم پلاسم که الگوی پروتئینی متفاوتی داشته و ویژگی های کمی بهتری دارند حاصل شود.