مقاله بررسی تغییرات NGAL در مقایسه با برخی بیومارکرهای معمول آسیب حاد کلیه متعاقب تجویز سیسپلاتین در سگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در پاتوبیولوژی مقایسه ای ایران از صفحه ۱۲۳۹ تا ۱۲۴۵ منتشر شده است.
نام: بررسی تغییرات NGAL در مقایسه با برخی بیومارکرهای معمول آسیب حاد کلیه متعاقب تجویز سیسپلاتین در سگ
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آسیب حاد کلیه
مقاله اوره
مقاله کراتینین
مقاله NGAL
مقاله سگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پدرام بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضوی پژمان
جناب آقای / سرکار خانم: عامری مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابی حق دوست ایرج

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعه حاضر جهت بررسی تغییرات پلاسمایی و ادراری NGAL در سگ های با آسیب حاد کلیوی بدنبال تجویز سیسپلاتین و مقایسه آن با اوره و کراتینین سرم خون صورت گرفت. به منظور انجام این مطالعه، از ۱۰ قلاده سگ نر بالغ نژاد مخلوط در دو گروه آزمایش (۷ قلاده) و کنترل (۳ قلاده) استفاده گردید. به حیوانات گروه آزمایش، سیسپلاتین با دوز ۰٫۷۵ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن برای ۵ روز متوالی به صورت داخل وریدی تزریق گردید. ادرار و خون هر دو گروه در روزهای صفر(قبل از تزریق)،۱ (ساعات ۱، ۲ و ۴ پس از تزریق) ۲، ۳، ۴، ۷، ۱۰، ۱۴ و ۲۸ جمع آوری شدند. در حیوانات آزمایش و کنترل میانگین سطوح کراتینین سرم در روز صفر به ترتیب ۰٫۶۶ و ۰٫۹۴ میلی گرم به ازای هر دسی لیتر سرم بود. از روز ۲ به بعد کراتینین سرم در حیوانات گروه آزمایش تغییرات معنی داری یافت و در روز پایانی مطالعه میانگین آن در گروه های آزمایش و کنترل به ترتیب ۱٫۳۵ و ۱٫۰۰ میلی گرم به ازای هر دسی لیتر سرم بود. NGAL پلاسمایی و ادراری ۲ ساعت پس از اولین تزریق سیسپلاتین افزایش یافتند که در مورد NGAL پلاسمایی میزان آن پس از ۲۴ ساعت کاهش یافت و به مقدار اولیه خود در روز صفر نزدیک شد ولی NGAL ادراری ۲۴ ساعت پس از تزریق اول، کاهش نیافت. نتایج این مطالعه نشان داد که متعاقب تجویز سیسپلاتین در سگ، میزان NGAL پلاسمایی و ادراری در زمانی خیلی سریعتر نسبت به اوره و کراتینین بالا رفته و ارزش تشخیصی بهتری جهت ارزیابی عملکرد کلیه ها دارد.