مقاله بررسی تغییرات ریتم آلفا به منظور ردیابی خستگی ذهنی راننده در روی شبیه ساز رانندگی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در ارگونومی از صفحه ۵ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تغییرات ریتم آلفا به منظور ردیابی خستگی ذهنی راننده در روی شبیه ساز رانندگی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خستگی ذهنی راننده
مقاله مقیاس خواب آلودگی کرولینسکا (KSS)
مقاله ارزیابی ویدیویی
مقاله توان آلفا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قره گوزلو فرامرز
جناب آقای / سرکار خانم: نسل سراجی جبرائیل
جناب آقای / سرکار خانم: مظلومی عادل
جناب آقای / سرکار خانم: نحوی علی
جناب آقای / سرکار خانم: مطیع نصرآبادی علی
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی فروشانی عباس
جناب آقای / سرکار خانم: آشوری محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سمواتی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: خستگی ذهنی یکی از علل اصلی حوادث جاده ای است. بیش از ۳۰ درصد حوادث به علت خواب آلودگی و خستگی راننده اتفاق می افتد، لذا شناسایی ابزارها و روش هایی به منظور تشخیص زودهنگام خستگی و خواب آلودگی از اهمیت بسیاری در پیشگیری از حوادث برخوردار است. در این میان استفاده از روش های بیولوژیکی مانندEEG  می تواند از معتبرترین روش ها باشد.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر به روش توصیفی – تحلیلی در روی ۱۹ نفر از رانندگان سواری مرد انجام گردید. به منظور القای بیشتر خستگی از رانندگان خواسته شد که حداقل ۱۸ ساعت قبل از آزمایش نخوابند و ۱۲ ساعت پیش از آن از خوردن نوشیدنی های کافیین دار و مواد محرک خودداری نمایند. وضعیت خواب رانندگان از طریق فرم یادداشت خواب از یک هفته قبل کنترل می شد. رانندگان می بایست یک جاده ۱۱۰ کیلومتری را با سرعت ۹۰ کیلومتر در ساعت با حفظ مسیر حرکت طی کنند. میزان خستگی ذهنی در هر ۱۰ دقیقه با مقیاس خواب آلودگی کرولینسکا ثبت می شد. همچنین ارزشیابی ویدیویی از چهره راننده از لحاظ خستگی در هر ۱۰ دقیقه توسط دو نفر از پژوهشگران آموزش دیده انجام می شد. در طول رانندگی روی شبیه ساز، امواج مغزی با ۱۶ کانال ثبت می شد. پس از فیلترکردن و حذف سیگنال های مزاحم، توان نسبی و مطلق آلفا در کانال های مختلف محاسبه گردید. سپس از آمار توصیفی و ضریب همبستگی اسپیرمن و آزمون تی زوجی برای آزمون همبستگی و مقایسه میانگین ها در ۱۰ دقیقه ابتدایی و انتهایی رانندگی استفاده شد.
یافته ها: این مطالعه نشان داد که بین میزان خودارزیابی خستگی در ۱۰ دقیقه ابتدایی و انتهایی مسیر اختلاف معنادار وجود داشت (P<0.001). این امر در مورد ارزشیابی ویدیویی نیز صدق می کرد. میانگین توان مطلق آلفا در ۱۰ دقیقه انتهایی نسبت به ۱۰ دقیقه ابتدایی مسیر افزایش معنادار داشت (P<0.001)، در حالی که توان نسبی آلفا در ۱۰ دقیقه انتهایی نسبت به ۱۰ دقیقه ابتدایی مسیر تفاوتی نداشت.
نتیجه گیری: خستگی ذهنی راننده یکی از مشکلات بسیار مهم رانندگان از دیدگاه ایمنی جاده به حساب می آید. این مطالعه حاکی است که امواج مغزی و بویژه توان مطلق آلفا می تواند شاخص خوبی برای پیش بینی زودهنگام خستگی ذهنی راننده باشد.