مقاله بررسی تغییرات افقی و عمودی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی و کلروفیل a در تنگه هرمز (محدوده آب های استان هرمزگان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش های علوم و فنون دریایی از صفحه ۱ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: بررسی تغییرات افقی و عمودی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی و کلروفیل a در تنگه هرمز (محدوده آب های استان هرمزگان)
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کلروفیل a
مقاله پارامترهای فیزیکوشیمیایی
مقاله کانتور سطحی یا خطوط هم تراز
مقاله پروفیل عمودی
مقاله تنگه هرمز
مقاله خلیج فارس
مقاله دریای عمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامی سامانی لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: قربانلی مه لقا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور دستیابی به روند تغییرات افقی و عمودی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی و کلروفیل a در آب های ساحلی استان هرمزگان از منطقه جاسک تا بندر لنگه در محدوده ۵۴o.00.00 تا ۵۷o.40 درجه طول شرقی، تعداد ۳۴ ایستگاه نمونه برداری تعیین گردید. عملیات نمونه برداری در اسفند ۱۳۸۷، انجام شده، پارامترهای فوق با استفاده از دستگاه CTD مورد سنجش قرار گرفت. تغییرات توزیع افقی شوری و چگالی، هر دو از شرق به غرب افزایش نشان داد، بطوریکه میزان شوری در محدوده بندر جاسک ۳۶٫۷ و در نزدیکی جزیره کیش ۳۷٫۹ (ppt) تعیین شد. میزان چگالی نیز در نزدیکی جاسک حدود ۲۴٫۸ و در نواحی کیش ۲۶٫۲ g/cm3 تعیین گردید، نتایج به دست آمده نشان داد که مقدار شوری و چگالی از سطح به عمق افزایش می یابد. این افزایش در مناطق غربی تنگه هرمز (خلیج فارس) نسبت به نواحی شرقی آن از نوسانات بیشتری برخورد می باشند. نتایج دما نشان داد که میزان آن از شرق به غرب و از سطح به عمق کاهش می یابد. نتایج مربوط به توزیع افقی کلروفیل a نشان داد که در این ماه مقدار کلروفیل a در محدوده بندر عباس و تنگه هرگز به جهت شکوفایی جلبکی به مراتب بیشتراز نواحی شرقی و غربی تنگه هرمز بود. علاوه بر آن تغییرات عمودی کلروفیل a نشان داد که میزان آن در مناطق ساحلی که تحت تاثیر شکوفایی پلانکتونی قرار داشت از سطح به عمق به شدت کاهش یافته (در لایه های سطحی حدود ۲۵ و در لایه های عمقی حدود ۲/میکروگرم بر لیتر) اما در ایستگاه های دریایی بیشترین مقدار آن در لایه های عمقی ۱۰ تا ۲۰ متر تعیین گردید. نتایج کدورت آب نشان داد که روند تغییرات آن، مخصوصا در لایه های سطحی از روند تغییرات کلروفیل a تبعیت می کند. بررسی توزیع افقی کدورت آب در لایه های سطحی مناطق مورد نظر نشان داد که نواحی غربی تنگه هرمز از بیشترین کدورت (حدود ۱۲ گرم بر لیتر) برخوردار می باشد که علت آن کم عمق بودن آب های این منطقه و مجاورت با جنگل های مانگرو می باشد. همچنین نتایج بدست آمده نشان داد که از نظر توزیع افقی و عمودی ارتباط مستقیمی بین مقدار کلروفیل a و اکسیژن محلول وجود دارد، بطوریکه با افزایش آن مقدار اکسیژن نیز افزایش و با کاهش آن مقدار اکسیژن نیز کاهش می یابد. نتایج حاصل از بررسی آماری بین میزان کلروفیل a و اکسیژن محلول در مناطق سه گانه مورد بررسی نشان داد که در مناطق شمال تنگه هرمز ضریب همبستگی بین این دو پارامتر ۰٫۹ و در مناطق شرقی و غربی ۰٫۷ می باشد. مقدار هدایت الکتریکی از سطح به عمق کاهش و روند تغییرات آن تقریبا از روند تغییرات دما تبعیت می نماید در صورتیکه مقدار اکسیژن محلول در مناطق ساحلی بندر عباس بیشتر از مناطق شرقی و غربی آن به دست آمد.