مقاله بررسی تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدانت و عملکرد در ژنوتیپ های مختلف چغندرقند تحت شرایط تنش خشکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در زراعت و اصلاح نباتات ایران از صفحه ۶۳ تا ۸۲ منتشر شده است.
نام: بررسی تغییرات آنزیم های آنتی اکسیدانت و عملکرد در ژنوتیپ های مختلف چغندرقند تحت شرایط تنش خشکی
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنزیم آنتی اکسیدانت
مقاله عملکرد قند خالص
مقاله تنش خشکی
مقاله دی هیدروکسی گوانوزین
مقاله دی تیروزین
مقاله مالون دی آلدئید

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: عروج نیا سهیل
جناب آقای / سرکار خانم: فتح اله طالقانی داریوش
جناب آقای / سرکار خانم: پازکی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: داوودی فرد مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق در سال ۱۳۸۷ در موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند به منظور شناسایی ۱۵ ژنوتیپ مختلف چغندرقند تحت شرایط نرمال و تنش خشکی به صورت اسپلیت پلات اجرا گردید بطوریکه کرتهای اصلی تیمار آبیاری و کرت های فرعی آرقام مختلف چغندرقند را تشکیل می دادند. از طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی به عنوان طرح پایه با 4 تکرار استفاده گردید. نتایج نشان داد بیشترین میزان SOD در تیمار تنش خشکی به میزان ۱۷۶٫۴۸ (میلی گرم پروتئین/واحد) و کمترین میزان آنزیم در تیمار نرمال آبیاری به مقدار ۹۶۷٫۲۴ (میلی گرم پروتئین/واحد) دیده شد. بین ارقام مورد مطالعه تفاوت معنی داری از لحاظ این آنزیم دیده نشد. همبستگی صفات بین آنزیم سوپراکسیدانت و عملکرد ریشه منفی و معنی دار بود. بیشترین میزان آنزیم کاتالاز در تیمار تنش خشکی به میزان ۱۱۱٫۹۰ (میلی گرم پروتئین/واحد) و کمترین مقدار آنزیم در تیمار نرمال آبیاری به میزان ۸۲٫۹۶ (میلی گرم پروتئین/واحد) بدست آمد. بیشترین میزان مالون دی آلدئید به مقدار ۵۴٫۲۷ (میلی گرم پروتئین/نانومول) و کمترین آن به مقدار ۳۰٫۵۲ (میلی گرم پروتئین/نانومول) بدست آمد. بین مالون دی آلدئید و عملکرد ریشه همبستگی منفی و معنی دار وجود دارد. بیشترین درصد تخریب پروتئین در تیمار تنش و به میزان ۱۵٫۴۹ (میلی گرم پروتئین/نانومول) و کمترین درصد تخریب پروتئین ها در تیمار نرمال به میزان ۱۲٫۴۷ (میلی گرم پروتئین/نانومول) تولید گردید. همبستگی صفات بین دی تیروزین و آنزیم های آنتی اکسیدانت SOD، CAT، GPx مثبت و معنی دار بود. بین دی تیروزین و عملکرد ریشه همبستگی منفی و معنی دار بود. بین دی هیدروکسی گوانوزین و آنزیم های SOD و CAT همبستگی ها منفی و غیرمعنی دار بود. بین سطوح مختلف آبیاری (تنش و نرمال) در سطح آماری ۵% بین عملکرد در ریشه تفاوت معنی دار مشاهده می شود به طوریکه در شرایط نرمال افزایش عملکرد ۳۵٫۱ درصدی نسبت به شرایط تنش مشاهده گردید. بین ارقام مختلف نسبت به عملکرد قند خالص تفاوت معنی دار مشاهده شد. اثر سطوح مختلف آبیاری (تنش و نرمال) در درصد قند خالص معنی دار شد. در شرایط تنش درصد قند خالص بیشتر شد و نسبت به شرایط نرمال افزایشی معادل ۵۸٫۸۶ درصد نشان داد.