مقاله بررسی تعداد کانال دندان کانین فک پایین با دو روش رادیوگرافیک و شفاف سازی در یک جمعیت ایرانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد از صفحه ۱ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: بررسی تعداد کانال دندان کانین فک پایین با دو روش رادیوگرافیک و شفاف سازی در یک جمعیت ایرانی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کانین فک پایین
مقاله روش شفاف سازی
مقاله رادیوگرافی دیجیتال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احسانی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: عابسی فریدا
جناب آقای / سرکار خانم: تاجیک فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: خفری ثریا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: عدم آگاهی از آناتومی و فرم کانال ریشه می تواند موجب بروز اشتباهاتی در تشخیص و طرح درمان گردیده و درمان را با شکست مواجه نماید. دندان کانین فک پایین معمولا تک ریشه است ولی طبق مطالعات انجام شده ممکن است دارای دو ریشه یا دو کانال یا بیشتر باشد و در این موارد رادیوگرافی به عنوان یکی از ابزارهای تشخیص در اعمال اندودنتیک دارای محدودیت هایی به دلیل دو بعدی بودن آن می باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تعداد ریشه و کانال دندان کانین فک پایین با استفاده از رادیوگرافی دیجیتال در زوایای مختلف و مقایسه آن با روش شفاف سازی بود.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تستی تشخیصی بود. ۲۰۰ دندان کشیده شده کانین فک پایین انسان مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا از دندان ها رادیوگرافی دیجیتال (CCD) از نمای مزیو دیستالی، باکولینگوالی و ۲۰ درجه مزیالی تهیه شد. ارزیابی رادیوگرافی توسط دو مشاهده گر (یک متخصص رادیولوژی فک، دهان و صورت و یک متخصص درمان ریشه) به صورت جداگانه انجام گردید. سپس شفاف سازی دندان ها انجام شد. آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS با ویرایش ۱۷ و a MC Namar انجام شده و P<0.05 معنی دار تلقی شد.
یافته ها: از ۲۰۰ دندان کانین فک پایین مورد بررسی ۶ دندان دو ریشه بوده است. در بررسی به روش شفاف سازی ۱۸۳ دندان
(%۹۱٫۵) تک کانال و ۱۷ مورد (%۸٫۵) دو کانال بودند که ۳ دندان نوع III و ۸ دندان نوع II بودند. نتایج رادیوگرافی دیجیتال از نظر تعداد کانال در نمای باکولینگوال نشان داد که ۱۹۸ دندان (%۹۹) تک کانال و ۲ مورد (%۱) دو کانال هستند که در مقایسه با شفاف سازی معنی دار بود (P<0.001). در یافته های رادیوگرافی دیجیتال از نمای مزیودیستال ۱۸۰ دندان (%۹۰) تک کانال و ۲۰ دندان (%۱۰) دو کانال بودند که در مقایسه با شفاف سازی معنی دار نبود (P=0.25). در نمای ۲۰ درجه مزیالی ۱۹۲ دندان (%۹۶) تک کانال و ۸ دندان (%۴) دو کانال بودند که در مقایسه با شفاف سازی معنی دار بود (P=0.012).
نتیجه گیری: در این مطالعه آزمایشگاهی تنوعات آناتومیکی در دندان کانین شرح پایینی داشت. در بین دو روش رادیوگرافی دیجیتال و شفاف سازی اختلاف آماری معنی داری یافت نشد.