مقاله بررسی تاثیر BMP7 بر روند کلسیفیکاسیون نابجا با و بدون نانو ذرات نقره در عضله گلوتئوفمورال حیوان آزمایشگاهی Rat که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۲۲۴ تا ۲۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر BMP7 بر روند کلسیفیکاسیون نابجا با و بدون نانو ذرات نقره در عضله گلوتئوفمورال حیوان آزمایشگاهی Rat
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله BMP7
مقاله استخوان سازی
مقاله نابجا
مقاله نانوذرات نقره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاهون حسین
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدی عباس فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نعمت الهی مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: شاهون شادی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: کشف، خلوص و سنتز پروتئین های نوترکیب استخوان از گروه BMPنقطه عطف مهمی در درک فیزیولوژی استخوان جهت ترمیم نقایص استخوانی بود. تحقیق حاضر برای اولین بار با هدف رفع محدودیت های حاصل از کاربرد پیوندهای استخوانی اتوگرافت و یافتن ماده ای که بتواند جایگزین مناسبی برای گرفت های استخوانی باشد، انجام پذیرفت. تحقیق حاضر به بررسی تاثیرBMP7  و نانوذرات نقره بر نفوذپذیری سلولی بافت عضلانی جهت تولید استخوان بصورت اکتوپیک در عضله گلوتئو فمورال Rat پرداخته است.
مواد و روشها: در مطالعه تجربی دوسوکور حاضر، ۴۲ راس Rat به ۶ گروه ۷ تایی تقسیم شدند. به ۳ گروه اول ۲۰۰ نانوگرمBMP7  با ۰٫۱ میلی گرم نانوذرات نقره و به ۳ گروه دوم مقدار ۲۰۰ نانوگرمBMP7  در ۰٫۴ میلی گرم سرم فیزیولوژی تزریق شد. نمونه ها در روزهای ۷، 14 و ۲۱ بعد از عمل قربانی شدند. نمونه ها از نظر تغییرات بافتی شامل وجود نکروز، التهاب، تشکیل بافت فیبروز و بافت کلسیفییه با میکروسکوپ نوری با بزرگنمایی ۴۰، ۱۰۰ و  400بررسی شدند. نتایج حاصل با استفاده از آزمون های Hosmer and Lemeshow،Chi-square  و Wilcoxon و نتایج بین دو گروه با آزمون های Mann Whitney U وKruscalwallis  تجزیه و تحلیل شدند. P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.
یافته ها: یافته ها تفاوت آماری معنی داری میان زیرگروه های دو گروه اصلی از لحاظ استخوان سازی، توزیع التهاب (P=0.439)، میزان التهاب (P=0.743) و وجود یا عدم وجود جسم خارجی (P=0.381) با گذشت زمان نشان ندادند. اما در دو گروه BMP7+nano silver وBMP7  به تنهایی با گذشت زمان تغییرات آماری معنی داری وجود داشت.
نتیجه گیری: حیوان آزمایشگاهی Rat گیرنده کافی و کارآمد برای BMP7 در بافت عضلانی ندارد. حتی با بکار بردن نانوذرات نقره جهت افزایش نفوذپذیری سلول ها،BMP7  قادر به ایجاد تمایز سلول های بافت عضلانی جهت روند کلسیفیکاسیون نمی باشد.