مقاله بررسی تاثیر کم آبیاری و آبیاری بهینه بر صفات کمی و کیفی و خسارت ریزومانیا در هیبریدهای مختلف چغندرقند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در پژوهش های به زراعی(تنش های محیطی در علوم گیاهی) از صفحه ۲۴۹ تا ۲۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر کم آبیاری و آبیاری بهینه بر صفات کمی و کیفی و خسارت ریزومانیا در هیبریدهای مختلف چغندرقند
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چغندرقند‏
مقاله صفات کمی و کیفی‏
مقاله ریزومانیا‏
مقاله تست الیزا‏
مقاله کم آبیاری و آبیاری بهینه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی مستانه
جناب آقای / سرکار خانم: دهقانیان سیدابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: اشرف منصوری غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بیماری ریزومانیا در دنیا به عنوان مخرب ترین بیماری چغندرقند شناخته شده است. عامل بیماری ریزومانیا مانند اکثر پاتوژن های خاکزاد چغندرقند بوسیله گرما و رطوبت خاک گسترش بیشتری می یابند. لذا، تعیین روابط واقعی بین میزان آب مصرفی و عملکرد تولیدی و شدت خسارت بیماری ریزومانیا لازم می باشد. بدین منظور آزمایشی در قالب اسپلیت بلوک با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور، عامل اصلی رژیم آبیاری با سه سطح شامل تیمار بدون تنش، تنش متوسط و تنش شدید رطوبتی و فاکتور فرعی رقم شامل شش سطح‏: ۱- ۲۸۰۶۴، ۲- ۲۸۰۵۸، ۳- ۲۸۹۲۸‏، ۴- زرقان‏، ۵- جام و ۶- رسول (شاهد حساس) و در سه تکرار در قطعه زمین آلوده به این بیماری در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی فارس – ایستگاه تحقیقاتی زرقان با استفاده از سیستم آبیاری بارانی تک شاخه ایLine source Sprinkler system) ) در سال ۱۳۸۹ اجرا شد. رژیم های آبیاری بر اساس فاصله تا لوله لاترال تنظیم و فواصل چهار متری جهت اعمال رژیم های آبیاری در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که عملکرد ریشه و عملکرد شکر هیبرید ۲۸۹۲۸ به ترتیب با ۳۱٫۴۴ و ۵٫۲۹ تن در هکتار در شرایط آلودگی به بیماری ریزومانیا بیشتر از دیگر ارقام بود. از نظر ظاهری کم آبیاری چندان تاثیری بر کاهش اثر بیماری نداشت ولی با انجام آزمون الیزا و تعیین میزان جذب نور (OD) کاهش در جذب نور و سالم بودن ریشه ها در شرایط تنش مشاهده گردید. استفاده از ارقام مقاوم در آلودگی کم در شرایط تنش رطوبتی می تواند مفید باشد ولی در آلودگی زیاد خسارت بیماری به حدی است که تغییر در مقدار آب نیز نمی تواند تاثیری در کاهش بیماری داشته باشد. بر اساس بررسی سه رژیم رطوبتی بیشترین کارایی مصرف آب با میانگین ۵٫۹۱ کیلوگرم بر مترمکعب آب مربوط به رژیم رطوبتی بدون تنش بود که تفاوت معنی داری با رژیم رطوبتی تنش متوسط با میانگین ۴٫۹۵ کیلوگرم بر مترمکعب آب نداشت. بیشترین کارایی مصرف آب بر اساس عملکرد ریشه مربوط به هیبرید ۲۸۹۲۸ بود که با هیبرید ۲۸۰۵۸ در یک گروه آماری قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده از این آزمایش هیبرید ۲۸۹۲۸ و ۲۸۰۵۸ برای مطالعات بعد در این راستا پیشنهاد می گردد.