مقاله بررسی تاثیر لیزر کم توان دیود ۶۶۰ نانومتری بر درد و ترمیم در ناحیه دهنده پیوند آزاد لثه- مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در مجله دندانپزشکی (دانشگاه علوم پزشکی تهران) از صفحه ۷۱ تا ۷۷ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر لیزر کم توان دیود ۶۶۰ نانومتری بر درد و ترمیم در ناحیه دهنده پیوند آزاد لثه- مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لیزر کم توان
مقاله ترمیم
مقاله درد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مسلمی ندا
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری محدثه
جناب آقای / سرکار خانم: فکرآزاد رضا
جناب آقای / سرکار خانم: نخبه الفقهایی حانیه
جناب آقای / سرکار خانم: یعقوبی سیامک
جناب آقای / سرکار خانم: شمشیری احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: پاک نژاد مژگان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: پیوند آزاد لثه یکی از قابل پیش بینی ترین درمان های افزایش عرض لثه کراتینیزه می باشد. اما یکی از معایب اصلی این درمان درد در ناحیه دهنده پیوند کام در طول دوره ترمیم زخم می باشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر لیزر کم توان بر ترمیم بالینی و درد در ناحیه دهنده پیوند در جراحی پیوند آزاد لثه بود.
روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی کنترل شده و دو سویه کور و Split mouth بر روی ۱۲ بیمار در بخش پریودنتولوژی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تست (تابش لیزر) و کنترل (تابش پلاسبو) تقسیم شدند. در گروه لیزر پس از انجام جراحی در ناحیه دهنده پیوند کام، تابش لیزر دیود ۶۶۰ نانومتری با پارامترهای با توان ۲۰۰ میلی وات و زمان تابش ۳۲ ثانیه تابیده شد و در روزهای ۱، ۲، ۴ و ۷ ادامه یافت و در گروه کنترل به همین ترتیب لیزر به صورت خاموش استفاده شد. جهت بررسی میزان اپیتلیزاسیون از H2O2 3% و جهت بررسی ترمیم بالینی از فتوگرافی استفاده شد. جهت بررسی میزان درد تعداد مسکن مصرفی بیمار ثبت شد. همچنین حضور یا عدم حضور خونریزی نیز بررسی شد. جهت آنالیز ترمیم از تست آماری Wilcoxon، جهت آنالیز درد از تست آماری Repeated measures ANOVA و جهت آنالیز خونریزی از تست آماری McNemar استفاده شد. حد معنی دار آماری کمتر از ۰٫۰۵ درنظر گرفته شد.
یافته ها: زخم ناحیه کام در روز ۱۴ در گروه لیزر از لحاظ میزان اپیتلیزاسیون (p=0.02) و ترمیم بالینی (p=0.01) به طور معنی داری بهتر از گروه کنترل بود و در روز ۲۱ در گروه لیزر از لحاظ میزان اپیتلیزاسیون به طور معنی داری بهتر از گروه کنترل بود (p=0.05). با این حال دو گروه از لحاظ تعداد مسکن مصرفی و خونریزی تفاوت معنی داری را نشان ندادند (p=0.51) و (p=1).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این تحقیق و با پارامترهای به کار گرفته شده در این مطالعه استفاده از لیزر کم توان در ناحیه دهنده پیوند کام می تواند منجر به بهبود ترمیم زخم در روز در طی هفته دوم و سوم شود.