مقاله بررسی تاثیر فرومون های جنسی فرار رت ماده بر روی سطح پلاسمائی هورمون تستوسترون در دوران کودکی، بلوغ و پیری رت نر نژاد ویستار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۳۳ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر فرومون های جنسی فرار رت ماده بر روی سطح پلاسمائی هورمون تستوسترون در دوران کودکی، بلوغ و پیری رت نر نژاد ویستار
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرومون های جنسی
مقاله تستوسترون
مقاله رت
مقاله کودکی
مقاله بلوغ
مقاله پیری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقابابا حیدر
جناب آقای / سرکار خانم: لطافت اعظم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فرومون ها مواد شیمیایی ترشح شده از جانوران می باشند که برای منظم ساختن جمعیت های حیوانی و تعامل های اجتماعی آنان در بین حیوانات هم نوع عمل می کند. فرمون های جنسی در پستانداران رفتارهای متنوعی از جمله رفتارهای تهاجمی در جنس نر، تسریع بلوغ، رفتارهای معاشقه ای، جفت یابی و والدینی در هر دوجنس و اختتام دوره بارداری در جنس ماده را باعث می گردد. در این تحقیق برای بررسی تاثیر فرومون های رت ماده بر روی میزان هورمون تستوسترون رات نر در سنین کودکی، بلوغ و پیری، به کمک قفس مخصوصی که برای در اختیار گذاشتن فرومون های جنسی رات ماده بر روی جنس نر طراحی شده بود، استفاده گردید. سپس از رات های نر خونگیری به عمل آمده میزان پلاسمائی هورمون تستوسترون به روش تست هورمونی ELIZA اندازه گیری گردید. در رت نر ۵۰ روزه کودک که در کنار ماده قرار نگرفته بود (گروه کنترل)، میانگین سطح پلاسمایی هورمون تستوسترون ۲٫۸۳ ng/ml  بود که این میزان در گروه تجربی ۵۵ روزه به ۲٫۹۵ ng/ml  رسید و در گروه تجربی ۶۰ روزه به ۳٫۰۳ ng/ml و در گروه ۶۵ روزه به ۳٫۵۸ ng/ml افزایش یافت. در رت بالغ نر 85 روزه که در کنار ماده قرار نگرفته بود (گروه کنترل) میزان سطح پلاسمایی تستوسترون ۷٫۶۷ ng/ml  تخمین زده شد، در حالی که در گروه های تجربی ۹۰ روزه این میزان به ۸٫۲۳ ng/ml و در رت ۹۵ روزه به ۹٫۱۸ ng/ml و در رات ۱۰۰ روزه به ۱٫۴۹ ng/ml رسید.
اختلاف سطح هورمونی نسبت به گروه کنترل در p<0.05 معنی دار به دست آمد. در دوره پیری میزان سطح پلاسمایی هورمون تستوسترون کاهش پیدا کرد ولی باز در مقایسه رت نر ۱۵۰ روزه (۷٫۷۷ ng/ml) که در کنار رت ماده بالغ قرار نداشت (گروه کنترل) با گروههای تجربی ۱۵۰ روزه (۸٫۸۳ ng/ml) و ۱۶۰ روزه (۹٫۱۶ ng/ml) افزایش معنی داری را نشان داد. این یافته ها نشان می دهد که فرومون های جنسی رت ماده بر روی سطح پلاسمایی فرومون تستوسترون در سنین کودکی، بلوغ و پیری تاثیر فزاینده دارد.