مقاله بررسی تاثیر عوامل فیزیکی و شیمیایی آب در مراحل مختلف (انکوباسیون، ونیرو و استخر) کارگاه تکثیر و پرورش بر میزان بقای بچه ماهیان خاویاری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در توسعه آبزی پروری (علوم زیستی) از صفحه ۶۱ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر عوامل فیزیکی و شیمیایی آب در مراحل مختلف (انکوباسیون، ونیرو و استخر) کارگاه تکثیر و پرورش بر میزان بقای بچه ماهیان خاویاری
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بچه ماهیان خاویاری
مقاله تکثیر و پرورش
مقاله عوامل فیزیکی و شیمیایی
مقاله استخرهای پرورش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی راد مرجان
جناب آقای / سرکار خانم: شناورماسوله علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جلیل پور جلیل
جناب آقای / سرکار خانم: ارشد عما
جناب آقای / سرکار خانم: پورعلی حمیدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کیفیت آب هم زمان با کنترل وضعیت بهداشتی در کارگاه تکثیر و پرورش ماهیان خاویاری دکتر شهید بهشتی در سه دوره پرورشی در بهار سال های ۱۳۸۵، ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ مورد بررسی قرار گرفت. این بررسی در مراحل مختلف تکثیر و پرورش شامل: انکوباسیون (از تخم گشایی تا آغاز مرحله لاروی)، ونیرو (لاروی) و استخرهای پرورش خاکی (از مرحله لارو تا انگشت قد) انجام شد. عوامل دما، اکسیژن محلول، pH، هدایت الکتریکی، مواد معلق، نیتریت، آمونیم و ارتو فسفات اندازه گیری شدند. فاکتورهای نیتریت، نیترات، فسفات، هدایت الکتریکی و سختی کل در آب حوضچه های ونیرو سه روز پس از تفریخ قبل از تغذیه فعال و همچنین ۵ روز بعد از جذب کیسه زرده و در استخرهای پرورشی در طی دوره پرورش اندازه گیری شد. دما، اکسیژن محلول و pH در استخرهای خاکی در سال اول به طور روزانه در یک دوره کشت اندازه گیری شد. به منظور تجزیه و تحلیل آماری داده ها از نرم افزار SPSS و به منظور طراحی نمودارها از نرم افزار Excell استفاده شد. دامنه تغییرات دما ی آب، اکسیژن محلول و pH در انکوباسیون طی سه سال بررسی به ترتیب: ۲۳٫۶-۱۴٫۷، ۹٫۸۶-۶٫۴۹، ۸٫۴۸-۷ و در ونیرو ۲۴٫۵-۱۳٫۷، ۸٫۵-۴٫۴۸ و ۸٫۱۰-۷٫۳ بوده است. در کلیه مراحل غلظت نیتریت از مقدار مجاز (<0.1 mg/l) جهت پرورش بچه ماهیان کمتر بوده است. در حالی که غلظت آمونیم در بعضی از نمونه ها در استخرهای خاکی بیشتر از غلظت مجاز (۰٫۰۱۵ mg/l) برای این فاکتور اندازه گیری شد. آنالیز آماری نشان می دهد که ارتباط معنی داری بین تغییرات فاکتورهای نیتریت و آمونیم با میزان بازماندگی بچه ماهیان انگشت قد در استخرها وجود ندارد (۰٫۰۵ (p>ارتباط بین غلظت اکسیژن محلول در استخرها و میزان بازماندگی بچه ماهیان معنی دار (p<0.05، r=0.97) بوده است. با توجه به نتایج حاصل می توان گفت که کاهش غلظت اکسیژن می تواند به عنوان یکی از عواملی باشد که باعث کاهش مقاومت بچه ماهیان شده و آن ها را در مقابل عوامل پاتوژن آسیب پذیر نماید.