مقاله بررسی تاثیر سه شیوه تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر مقدار لپتین پلاسمای دانشجویان پسر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۱۰۷ تا ۱۲۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر سه شیوه تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر مقدار لپتین پلاسمای دانشجویان پسر
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لپتین
مقاله تمرین استقامتی
مقاله تمرین مقاومتی
مقاله تمرین ترکیبی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسد محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قره محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: فردوسی محمدحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سه شیوه تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر مقدار لپتین پلاسمای دانشجویان پسر بود. به این منظور از ۴۸ دانشجوی پسر با میانگین سنی ۲۱٫۴۵ سال برای شرکت در پژوهش دعوت به عمل آمد. افراد مورد بررسی به صورت جایگزینی تصادفی در سه گروه تمرینی استقامتی (n=12)، گروه تمرین مقاومتی (n=12) و تمرین ترکیبی (n=12) و یک گروه کنترل (n=12) قرار گرفتند. ابتدا قد، وزن، درصد چربی، شاخص BMI و VO2max از طریق روش های مربوط اندازه گیری شد تا چهار گروه همگن شوند. گروه تمرین استقامتی به مدت ۸ هفته و ۳ جلسه در هفته تحت تاثیر تمرینات استقامتی تا شدت ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب قرار گرفتند. گروه تمرین مقاومتی نیز پس از تعیین ۱۰۰ درصد قدرت هر یک از افراد، درصدی از حداکثر قدرت، طی جلسه های تمرین برای آنها تجویز شد. افراد گروه تمرین ترکیبی، هر دو برنامه تمرین استقامتی و مقاومتی را در یک روز انجام دادند. به منظور مقایسه نتایج پیش آزمون با پس آزمون از آزمون t گروه های همبسته و  ANOVAاستفاده شد. نتایج نشان داد که هر سه شیوه تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی تاثیر معنی داری بر کاهش سطوح لپتین پلاسمای مردان غیر ورزشکار دارد (P=0.982). بین تاثیر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر تغییرات لپتین پلاسما تفاوت معنی داری مشاهده نشد. بنابراین می توان گفت فعالیت بدنی منظم از هر نوع استقامتی، مقاومتی یا ترکیبی که تعادل منفی انرژی به همراه داشته باشد، موجب کاهش سطح لپتین می شود.