مقاله بررسی تاثیر سایز حفرات داربست های کیتوزان- ژلاتین در اتصال سلول های اپیتلیال پرده آمنیون به منظور کاربرد در مهندسی بافت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۱ در پژوهش در پزشکی از صفحه ۴ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر سایز حفرات داربست های کیتوزان- ژلاتین در اتصال سلول های اپیتلیال پرده آمنیون به منظور کاربرد در مهندسی بافت
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله داربست
مقاله کیتوزان
مقاله سلول های اپیتلیال پرده آمنیون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خاتمی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: نیک نژاد حسن
جناب آقای / سرکار خانم: مصفا نریمان
جناب آقای / سرکار خانم: پیروی حبیب اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: امروزه پرده آمنیون، به عنوان یک منبع با ارزش سلولی، کاربردهای فراوانی به ویژه در حیطه طب ترمیمی دارد. از سوی دیگر ایجاد بسترهای سه بعدی با ویژگی های مطلوب برای کشت سلول، که بسته به نوع سلول نیز می باشد، اهمیت زیادی پیدا کرده است. لذا این تحقیق با هدف طراحی بسترهای مناسب برای به کارگیری سلول های اپیتلیال پرده آمنیون در تحقیقات مهندسی بافت انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت تجربی انجام پذیرفت. ابتدا داربست های سه بعدی کیتوزان و کیتوزان-ژلاتین با روش Freeze-Dry در دماهای متفاوت (۲۰-، ۸۰-، ۱۹۶-) از مرحله پیش انجماد آماده سازی و سایز حفرات با میکروسکوپ الکترونی ارزیابی شد. همچنین با استفاده از فرمول مناسب، تخلخل (Porosity) داربست ها اندازه گیری شد. در مرحله بعد، سلول های اپیتلیالی جدا شده از پرده آمنیون روی داربست های با سایز حفرات متفاوت کشت داده شدند. از تصاویر SEM و تست MTT نیز برای تایید اتصال سلول های مورد نظر به داربست استفاده گردید.
یافته ها: طراحی مورد هدف با موفقیت انجام پذیرفت که حاصل انجام تکرارپذیری این مطالعه بود. نتایج میکروسکوپ الکترونی حاکی از سایز حفرات بزرگتر در دمای بالاتر و در مدت زمان طولانی تر از مرحله پیش انجماد بود (۲۰-). تخلخل ۷۳ درصد داربست ها برای کشت سلول مطلوب بود. از سوی دیگر نتایج MTT سلول ها روی داربست، اهمیت سایز حفرات (~ ۱۰۰ میکرون) را در اتصال سلول به بستر تایید کرد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد که داربست های کیتوزان- ژلاتین و کیتوزان با سایز حفرات بزرگ تر، باعث افزایش شانس اتصال سلول های اپیتلیال پرده آمنیون به بستر شده و از این رو می توانند به عنوان یک بستر ساخته شده از مواد طبیعی برای اهداف مهندسی بافت استفاده شوند.