مقاله بررسی تاثیر زور زدن خودبخودی در مرحله دوم زایمان بر پیامدهای مادری و نوزادی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۳۹۰ تا ۳۹۷ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر زور زدن خودبخودی در مرحله دوم زایمان بر پیامدهای مادری و نوزادی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زور زدن خودبخودی
مقاله صدمات پرینه
مقاله آپگار نوزادی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی کیان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: طالبی فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: گلیان تهرانی شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: مهران عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با وجود عوارض زور زدن فعال مادر در مرحله دوم زایمان، در بیش از ۷۵% زایمان ها، مادران به استفاده از این روش، تشویق می شوند. هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر زور زدن خودبخودی، در مرحله دوم زایمان بر پیامدهای مادری و جنینی می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، ۱۶۰ خانم حامله واجد شرایط، با تشخیص پزشک کشیک، در یکی از دو گروه زور زدن خودبخودی (انجام تنفس در حین زور زدن و عدم استفاده از عضلات شکمی) (گروه آزمون ۸۰ نفر) و گروه زور زدن فعال (نگه داشتن نفس و تشویق مادر به زور زدن با استفاده از عضلات شکمی) (گروه کنترل ۸۰ نفر) قرار گرفتند. طول مراحل زایمان، وضعیت پرینه، آپگار دقیقه اول و پنجم نوزادی ارزیابی شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: دو گروه از نظر طول مدت مرحله اول و دوم زایمان تفاوت آماری معنی داری نداشتند. سالم ماندن پرینه در گروه آزمون با اختلاف معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (p<0.001)، اما پارگی خودبخودی تفاوت آماری معنی داری نداشت. میزان نیاز به اپی زیاتومی در گروه آزمون ۳۳٫۸% و در گروه کنترل ۶۶٫۲% که این تفاوت معنی دار بود (p<0.001) در گروه آزمون آپگار دقیقه اول نوزادی به طور بارزی بالاتر بود (p<01.011)، اما بین دو گروه از نظر نمره آپگار دقیقه پنجم تفاوت آماری معناداری وجود نداشت.
نتیجه گیری: زور زدن خودبخودی مادر در مرحله دوم زایمان باعث کاهش صدمات پرینه و بهبود نتایج نوزادی می شود.