مقاله بررسی تاثیر تاریخ کاشت و کود نیتروژن بر تشکیل غلاف در سویا (رقم کتول (DPX)) در استان گلستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در گیاه و زیست بوم از صفحه ۱۰۳ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر تاریخ کاشت و کود نیتروژن بر تشکیل غلاف در سویا (رقم کتول (DPX)) در استان گلستان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تاریخ کاشت
مقاله سویا
مقاله عملکرد
مقاله نیتروژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سوخته سرایی مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: فرجی ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: داداشی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هزارجریبی ابراهیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در ایران گیاه سویا (.Glycin max L) به خاطر نیازهای خاص اکولوژیکی، بیشتر در دو استان گلستان و مازندران کشت می شود و به طور متوسط سالیانه حدود ۷۰-۶۰ هزار هکتار از اراضی استان گلستان زیرکشت این محصول قرار می گیرد. از آنجایی که شناخت عوامل به زراعی موثر می تواند گامی اساسی در افزایش تولید این گیاه روغنی داشته باشد، در سال ۱۳۸۹ آزمایشی به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۴ تکرار و منظور نمودن ۲ عامل و ۱۲ تیمار در علی آباد کتول از مهم ترین نقاط کشت سویا در کشور انجام گرفت. تاریخ کاشت در ۶ سطح (۱۱، ۲۱ و ۳۱ تیر و ۱۰، ۲۰ و ۳۰ مرداد) به عنوان عامل اصلی و کود نیتروژن به عنوان عامل فرعی در ۲ سطح (بدون نیتروژن و ۲۵ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که تعداد غلاف سالم کل بوته، تعداد غلاف سالم در ساقه اصلی و شاخه فرعی، تعداد دانه در غلاف و عملکرد دانه تحت تاثیر تاریخ کاشت قرار گرفتند. روز ۱۱ تیر با متوسط عملکرد دانه ۳۹۴۱ کیلوگرم در هکتار بهترین تاریخ کاشت بوده که نسبت به سایر تاریخ های کاشت برتری داشت. نیتروژن نیز روی عملکرد دانه تاثیر مثبت و معنی داری داشت. نتایج نشان داد که تمام صفات به جز صفت تعداد دانه در غلاف با تاخیر در کاشت کاهش می یابد و اثر متقابل تاریخ کاشت و نیتروژن بر صفات تعداد غلاف سالم کل بوته، تعداد غلاف سالم در ساقه اصلی و شاخه فرعی معنی دار بود. در نتیجه با تاریخ کاشت به موقع، به دلیل طول دوره رشد و نمو مناسب و افزایش اجزای عملکرد، عملکرد دانه، افزایش می یابد و همچنین دادن حداقل یک نوبت کود سرک در سویا می تواند تاثیر مثبتی در عملکرد دانه به دنبال داشته باشد.