مقاله بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت و کودهای شیمیایی، دامی و تلفیقی بر میزان ماده موثره دانه گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران از صفحه ۴۸۶ تا ۵۰۱ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت و کودهای شیمیایی، دامی و تلفیقی بر میزان ماده موثره دانه گیاه دارویی خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خارمریم (Silybum marianum (L.) Gaerate)
مقاله کود دامی
مقاله تاریخ کاشت
مقاله سیلی مارین
مقاله فنول
مقاله فعالیت آنتی اکسیدانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عبداله زارع سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: فاتح اسفندیار
جناب آقای / سرکار خانم: آینه بند امیر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت و سطوح مختلف تغذی ای (شیمیایی و آلی) بر عملکرد و میزان ماده موثره دانه گیاه دارویی خارمریم(Silybum marianum (L.) Gaerate، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۹ – ۱۳۸۸ به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار در مزرعه آموزشی و تحقیقاتی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. عامل اصلی تاریخ کشت در سه زمان: (۲۳ آبان، ۱۰ آذر و ۲۴ آذر) و عامل فرعی سطوح تغذیه ای مختلف در شش سطح: -F1 شاهد (عدم مصرف کود(، %۱۰۰ -F2 کود شیمیایی NPK (100- 120- 150)، %۲۵ -F3 کود آلی + %۷۵ کود شیمیایی (۷٫۵ تن دامی و ((۷۵- ۹۰- ۱۱۲٫۵) NPK ، %۵۰ -F4 آلی + %۵۰ شیمیایی (۱۵ تن کود دامی و ((۵۰- ۶۰- ۷۵) NPK، %۷۵ -F5 آلی + %۲۵ شیمیایی (۲۲٫۵ تن کود دامی + ((۲۵- ۳۰- ۳۷٫۵) NPK و %۱۰۰ -F6 کود آلی (۳۰ تن کود دامی) بودند. نتایج بدست آمده نشان داد که تاریخ کاشت تاثیر معنی داری بر درصد فنول، درصد فلاونوئیدها و میزان سیلی مارین دانه داشت. تاخیر در کاشت منجر به کاهش میزان سیلی مارین دانه گردید. در حالی که بالاترین درصد فنول و فلاونوئیدهای دانه در تاریخ ۲۴ آذر بدست آمد. از نظر سطوح کودی نیز بیشترین درصد فلاونوئیدها، عملکرد فلاونوئیدها و عملکرد سیلی مارین از تیمار کودی %۱۰۰ شیمیایی و سطوح کودی تلفیقی حاصل گردید. در این رابطه تیمار F2 مزیتی نسبت به سطوح کودی تلفیقی نداشت. همچنین بالاترین درصد فنول و عملکرد فنول از سطوح کودی تلفیقی بدست آمد. بنابراین بیشترین میزان سیلی مارین از تیمار F6 و بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی دانه از تیمار F4 و F6 حاصل شد.