مقاله بررسی تاثیر باکتری های محرک رشد (PGPR) بر شاخص های رشد گندم تحت تنش شوری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در زیست شناسی خاک از صفحه ۴۷ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر باکتری های محرک رشد (PGPR) بر شاخص های رشد گندم تحت تنش شوری
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آزوسپیریلوم
مقاله ازتوباکتر
مقاله تنش شوری
مقاله سودوموناس
مقاله گندم
مقاله مورفولوژیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ثقفی کبری
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: اصغرزاده احمد
جناب آقای / سرکار خانم: اسمعیلی زاد اشرف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با توجه به روند افزایشی توسعه اراضی شور و کمبود اراضی زراعی مطلوب برای کشاورزی شناسایی راهکارهایی که باعث افزایش مقاومت این گیاهان در برابر شرایط شور می شود از اهمیت زیادی برخوردار است. استفاده از باکتری های محرک رشد یکی از این راهکارها محسوب می شود. بنابراین به منظور بررسی تاثیر چند گونه از باکتری های محرک رشد و ترکیب این گونه ها در شرایط تنش شوری بر شاخص های رشد دو رقم گندم، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۳ تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل تنش شوری در سه سطح ۰٫۳۳۵) (شوری آب آبیاری به عنوان شاهد)، ۶ و ۱۴ دسی زیمنس بر متر (که از ﻃﺮﻳﻖ اﺿﺎﻓﻪ ﻧﻤﻮدن نمک به آب ﺑﺎ ۳۳۵ EC ﻣﻴﻜﺮوزﻳﻤﻨﺲ ﺑﺮ ﻣﺘﺮﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮدﻳﺪ)) و فاکتور باکتریهای PGPR در هشت سطح شامل ۱- (تیمار بدون باکتری به عنوان شاهد ((Control 2- (آزوسپیریلوم لیپوفروم سویه ۳ (of- (ازتوباکتر کروکوکوم سویه ۵) ۴- ( سودوموناس فلورسنس سویه ۱۶۹) ۵- (آزوسپیریلوم لیپوفروم سویه (of + ازتوباکتر کروکوکوم سویه ۵) ۶- (آزوسپیریلوم لیپوفروم سویه of + سودوموناس فلورسنس سویه ۱۶۹) ۷- (ازتوباکتر کروکوکوم سویه ۵ + سودوموناس فلورسنس سویه ۱۶۹) و ۸ – (آزوسپیریلوم لیپوفروم سویه of + ازتوباکتر کروکوکوم سویه ۵ + سودوموناس فلورسنس سویه ۱۶۹) درگلخانه موسسه تحقیقات خاک و آب و به روش کشت در شن (Sand Culture) انجام شد. ارقام مورد استفاده در آزماش شامل دو رقم کویر (متحمل به شوری) و قدس (حساس به شوری) بودند. نتایج نشان داد که تنش شوری تاثیر معنی داری برشاخص های مرتبط با ریشه و اندام هوایی دارد (P<0.01)، به نحوی که با افزایش میزان شوری آب آبیاری، میانگین صفات مذکور کاهش یافت. همچنین نتایج بیانگر تاثیر معنی دار و مثبت باکتری های PGPR به ویژه ترکیب چند باکتری از جنس های متفاوت در شرایط شور بود (P<0.01). در مجموع میانگین اکثر صفات در نمونه هایی که بذرها به وسیله باکتری های ترکیبی با جنس های متفاوت تلقیح شده بودند بالاتر بود بر اساس نتایج حاصل از مقایسه بین ارقام نتایج بیانگر تاثیر بیشتر باکتری ها در رقم حساس بوده است. بنابراین بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش مشخص شد که در سطوح شوری مورد مطالعه، تلقیح با باکتری های منتخب باعث کند شدن روندکاهش رشد در صفات مورد مطالعه می گردد و باکتری های PGPR توانستند شاخص های رشد گیاه را در شرایط شور به طور معنی داری بهبود بخشند.