مقاله بررسی تاثیر ال – کارنیتین بر میزان رشد، درصد بقاء و بلوغ زودرس Artemia franciscana در شرایط آزمایشگاهی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۲۹ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر ال – کارنیتین بر میزان رشد، درصد بقاء و بلوغ زودرس Artemia franciscana در شرایط آزمایشگاهی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتمیا
مقاله ال – کارنیتین
مقاله بلوغ زودرس
مقاله رشد
مقاله بقا
مقاله مخمر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خامه چین یاسمن
جناب آقای / سرکار خانم: مناف فر رامین
جناب آقای / سرکار خانم: توکمه چی امیر
جناب آقای / سرکار خانم: حجتی ویدا
جناب آقای / سرکار خانم: ملکی بالاجو امید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ارزش غذایی و برخی ویژگی های خاص آرتمیا موجب شده است که این موجود به عنوان یک غذای زنده و یک مدل بیولوژیک در آبزی پروری و تحقیقات مورد توجه قرار گیرد. ال – کارنیتین به عنوان یک مکمل غذایی باعث تحریک اکسیداسیون اسیدهای چرب، افزایش احتباس نیتروژن و افزایش مقاومت در برابر استرس های محیطی می شود که اخیرا کاربرد جالبی در پرورش موجودات مختلف یافته هست. در این تحقیق تاثیر غلظت های مختلف ( ۱، ۱۰، ۱۰۰ و ۱۰۰۰ میلی گرم در لیتر) این ماده بر روی رشد بقا و بلوغ زودرس A. franciscana مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور سیست آرتمیا در شرایط اپتیمم تفریخ شده و لاروهای حاصل در شوری ۸۰ گرم در لیتر با ترکیبی از مخمر غنی سازی شده با اسیدهای چرب غیراشباع و جلبک Dunaliella tertioleca به مدت ۱۵ روز تغذیه شدند. ال – کارنیتین در غلظت های اشاره شده به صورت مستقیم و همچنین به صورت غنی سازی شده در درون جلبک تک سلولی در اختیار آرتمیا قرار گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق که با استفاده از برنامه آماری SPSS و oneway-Anova آنالیز شد نشان داد که این ماده تاثیر مثبتی بر تحریک بلوغ جنسی تیمارهای مورد آزمایش داشته و همچنین موجب بلوغ زودرس آرتمیاهای نر شده است به طوری که در غلظت ۱۰۰۰ میلی گرم در لیتر ال-کارنیتین و در روز ۱۵ بیشترین درصد بلوغ با میانگین عددی ۱۳٫۰۳% دیده شد. بررسی میزان رشد نیز حاکی از این بود که در غلظت ۱۰۰ میلی گرم در لیتر ال – کارنیتین بهترین تاثیر را بر رشد کلی آرتمیا داشته است (p<0.05). ال – کارنیتین می تواند به عنوان یک ماده محرک رشد و بلوغ جنسی، کاربرد خوبی در آبزی پروری و تحقیقات مولکولی داشته باشد.