مقاله بررسی تاثیر افزایش بیان miR-29b1 بر القای آپوپتوز در سلول های لوسمی رده سلولی HL60 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در طب جنوب از صفحه ۲۴۳ تا ۲۵۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر افزایش بیان miR-29b1 بر القای آپوپتوز در سلول های لوسمی رده سلولی HL60
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ریز miR-29b1 ،RNA
مقاله آپوپتوزیس
مقاله HL60
مقاله کتور لنتی ویروسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدی کتایون
جناب آقای / سرکار خانم: سلیمانی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: کاویانی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: عارفیان احسان
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح پرویز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: ریز RNAها، مولکول های کوچک تنظیمی غیر رمزکننده هستند که نقش های مهمی را در فرآیندهای مختلف زیستی همچون تکثیر، تمایز و آپوپتوزیس ایفا می کنند. کاهش بیان miR-29b1 در بسیاری از سرطان های انسانی، نشان دهنده نقش مهم این مولکول در تکامل بافتی و سرطان است. از آنجایی که القای آپوپتوزیس در سلول های سرطانی شاخص مهمی در درمان آن هاست، در این مطالعه تاثیر افزایش بیان miR-29b1 با استفاده از ساختار لنتی ویروسی بر القای آپوپتوز در رده سلولی پرومیلوتیک HL60 مورد بررسی قرار گرفته است.
مواد و روش ها: افزایش بیان پایدار miR-29b1 با استفاده از ساختار لنتی ویروسی حاوی توالی پیش ساز miR-29b1 حاصل شد. سپس سلول های HL60 تحت تیمار ویروس قرار گرفتند. پس از ۴۸ و ۷۲ ساعت اثر آپوپتوتیک این miRNA، با استفاده از آزمون MTT، رنگ آمیزی با اتیدیوم بروماید و آکریدین اورنج، سنجش میزان کاسپاز ۳ و فلوسایتومتری انکسین مورد سنجش قرار گرفت.
یافته ها: نتایج با نرم افزار آماری SPSS ویرایش ۱۳ و آزمون آماری t-test آنالیز شدند. مطابق انتظار، افزایش بیان miR-29b1 باعث افزایش در القای آپوپتوزیس گردید، به گونه ای که آپوپتوزیس در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل حدود ۳ برابر افزایش نشان داد. آنالیز داده ها نشان از معنی دار بودن این افزایش نسبت به گروه کنترل بود (P<0.05).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این بررسی،miR-29b1  می تواند آپوپتوزیس را در رده سلولی HL60 القا کند. تحریک آپوپتوزیس به وسیله miRNAها می تواند یکی از بهترین و مناسب ترین راه ها برای القای مرگ در سلول های سرطانی باشد. نتایج به دست آمده از نقش سرکوب گری تومور miR-29b1 حمایت می کند، به گونه ای که miR-29b1 صناعی می تواند در آینده به عنوان یک درمان اپی ژنتیک جدید به-کار رود.