مقاله بررسی تاثیر استفاده از معیار بی قراری – خواب آلودگی رایکر بر پیامدهای بالینی بیماران تحت اعمال جراحی پیوند عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در پرستاری مراقبت ویژه IRANIAN JOURNAL OF CRITICAL CARE NURSING (IJCCN) از صفحه ۲۲۳ تا ۲۲۸ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر استفاده از معیار بی قراری – خواب آلودگی رایکر بر پیامدهای بالینی بیماران تحت اعمال جراحی پیوند عروق کرونر
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سدیشن
مقاله معیار رایکر
مقاله جراحی پیوند عروق کرونر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: پورمیرزاکلهری رضا
جناب آقای / سرکار خانم: مرادی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خاتونی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: بررسی مکرر مددجو برای تعیین سطح آرامش، یکی از اقدامات اصلی مراقبت از بیمار بدحال و بحرانی به خصوص بعد از اعمال جراحی قلب است. معیار رایکر ابزاری روا و پایا است که در مطالعات مختلفی از این ابزار به عنوان معیار آرامسازی-بی قراری در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه استفاده شده است. این مطالعه با هدف «بررسی تاثیر کاربرد معیار رایکر بر پیامدهای بالینی بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر» انجام شد.
روش ها: این کارآزمایی بالینی در بیمارستان امام علی (ع) کرمانشاه در سال ۱۳۹۱ انجام شد. ۱۱۶ بیمار بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب وبه طور تصادفی به دو گروه مساوی مداخله و کنترل تقسیم شدند. در گروه مداخله سطح آرامسازی بیمار توسط معیار رایکر، با ضریب توافقی کاپا r=0.92 و در گروه کنترل با روش مبتنی بر پاسخ های فیزیولوژیک پایش شد. داده ها با پرسشنامه و چک لیست محقق ساخته، دارای روایی صوری و محتوی، جمع آوری و با استفاده از نرم افزار SPSS18 و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (کای دو، تی مستقل و فیشر) تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری در میزان مصرف داروی سوفنتانیل (۸±۵٫۵ در مقابل  23±۱۲٫۵میکروگرم(، طول مدت تهویه مکانیکی (۲٫۳۷±۷٫۱ در مقابل ۲٫۶±۹٫۳ ساعت) و طول مدت تهویه با مد 3.7±۱٫۷۸) SIMV در مقابل ۲٫۱۴±۵٫۴۵ ساعت) مشاهده شد (p<0.001). بین دو گروه از نظر طول مدت اقامت در بخش ویژه و بیمارستان و بروز دلیریوم تفاوت معنی داری آماری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه استفاده از معیار آرامسازی-بی قراری رایکربرای پایش بیداری در بیماران تحت عمل جراحی پیوند عروق کرونر را در بخش های ویژه با هدف کاهش طول مدت تهویه مکانیکی و کاهش میزان مصرف داروی آرام بخش پیشنهاد می کند.