مقاله بررسی برخی از فاکتورهای بیوشیمیایی و سرمی خون ماهیان قزل آلای رنگین کمان فاقد و واجد عفونت باکتریایی (در مزارع پرورشی استان مازندران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در توسعه آبزی پروری (علوم زیستی) از صفحه ۱۷ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: بررسی برخی از فاکتورهای بیوشیمیایی و سرمی خون ماهیان قزل آلای رنگین کمان فاقد و واجد عفونت باکتریایی (در مزارع پرورشی استان مازندران)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مازندران
مقاله قزل آلای رنگین کمان
مقاله عفونت باکتریایی
مقاله فاکتورهای بیوشیمیایی و سرمی خون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خارا حسین
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده ولی اله
جناب آقای / سرکار خانم: قیاسی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: رهبر مینا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ماهی قزل آلای رنگین کمان تنها گونه از آزاد ماهیان است که در مزارع کشور پرورش داده می شود و میزان تولید ماهی قزل آلای رنگین کمان در استان مازندران قابل توجه می باشد. امروزه میزان شیوع بیماری های مختلف در مزارع ماهی قزل آلای رنگین کمان در حال افزایش است. از این رو در سال ۱۳۸۷ به بررسی برخی از فاکتورهای بیوشیمیایی و سرمی ماهیان قزل آلای رنگین کمان فاقد و واجد عفونت باکتریایی در مزارع پرورشی استان مازندران پرداخته شد. بدین منظور ۱۸ مزرعه تکثیر و پرورش ماهی قزل آلای رنگین کمان برای نمونه برداری انتخاب گردید. ماهیان ابتدا زیست سنجی و سپس خونگیری از آن ها انجام شد و از کلیه آن ها در محیط کشت Blood agare و TSA نمونه برداری و کشت داده شد. سرم خون ماهیان پس ازسانتریفوژ جداسازی گردید و فاکتورهای آلبومین، پروتئین تام، C3،C4  و IgM و نیز آنزیم های SGOT و SGPT مورد سنجش قرار گرفتتند. نتایج نشان داد که از تعداد کل ماهیان، کشت باکتریایی در ۶۰٫۵% موارد مثبت و در ۳۹٫۵% منفی بود. در بین فاکتورهای سرمی و بیوشیمیایی میانگین مقادیر پروتئین تام، آلبومین و آنزیم SGOT در ماهیان فاقد عفونت باکتریایی به طور معنی داری بیشتر از ماهیان واجد عفونت باکتریایی بوده، اختلاف ها از نظر آماری معنی دار بودند (p<0.05). میانگین C4 و آنزیم SGPT در ماهیان فاقد عفونت بیشتر از ماهیان واجد عفونت بود ولی از نظر آماری این اختلاف نیز معنی دار نبود (p>0.05). میانگین IgM تام و C3 در ماهیان واجد عفونت باکتریایی بیشتر از ماهیان فاقد عفونت بود لیکن این اختلاف معنی دار نبود (p<0.05).