مقاله بررسی انسان نگاری در نقاشی مکتب اصفهان سده دهم و یازدهم هجری قمری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در مطالعات تطبیقی هنر از صفحه ۸۱ تا ۹۲ منتشر شده است.
نام: بررسی انسان نگاری در نقاشی مکتب اصفهان سده دهم و یازدهم هجری قمری
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تفکر ایرانی – اسلامی
مقاله نقاشی مکتب اصفهان
مقاله ویژگی های انسان نگاری
مقاله عوامل تاثیرگذار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه احمدعطاری علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آیت الهی حبیب اله
جناب آقای / سرکار خانم: شیرازی علی اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: مراثی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: قاضی زاده خشایار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یکی از ویژگی های نقاشی مکتب اصفهان در دوره صفوی توجه به انسان نگاری است. شیوه پرداختن به تصویر انسان و نگرشی که به تصویرگری آن در نقاشی این دوره بوجود آمده آن را نسبت به مکاتب قبلی متفاوت کرده است. مقاله حاضر شرایطی را که موجب بوجود آمدن این نوع نگرش به انسان و نقاشی آن شده مورد ارزیابی قرار داده، ضرورت هایی که باعث شده در نگارگری دوره شاه عباس اول به تصویر انسان بیشتر توجه شود، نشان می دهد.
این مقاله به دنبال پاسخ به این سوال است که نحوه تاثیر این تحولات بر پیکرنگاری انسان در نقاشی مکتب اصفهان چگونه بوده است؟ هدف از این مقاله شناخت و توصیف ویژگی هایی است که در انسان نگاری نقاشی مکتب اصفهان ظاهر گردید و این سبک را در مقایسه با نقاشی قبل از خود (مکتب تبریز دو) متمایز گردانید.
روش تحقیق در این مقاله با توجه به ماهیت تاریخی آن از یک سو و نیاز به تبیین آثار از سوی دیگر توصیفی – تحلیلی بوده و با استدلال استقرایی به جمع آوری اطلاعات مربوط به نگارگری این عصر پرداخته شده است. گردآوری مطالب به شیوه اسنادی (کتابخانه ای) صورت گرفته است.
یافته های تحقیق بیانگر آن است که عوامل متعدد اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و همچنین تغییر و تحول در نگرش انسان (هنرمند) به جهان در شکل گیری تصویر انسان در نگارگری این دوره تاثیر داشته است، به طوری که ضرورت های ناشی از این عوامل به ویژگی های نوینی در نقاشی مکتب اصفهان منجر شده است.