مقاله بررسی اعداد دیاگنودنت قبل و بعد از فیشور سیلنت اپک در دندانهای دائمی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مجله دندانپزشکی (جامعه اسلامی دندانپزشکان ایران) از صفحه ۲۱۱ تا ۲۱۴ منتشر شده است.
نام: بررسی اعداد دیاگنودنت قبل و بعد از فیشور سیلنت اپک در دندانهای دائمی
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فیشورسیلنت
مقاله پوسیدگیهای اکلوزالی
مقاله لیزر فلورسنس
مقاله دیاگنودنت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پورهاشمی سیدجلال
جناب آقای / سرکار خانم: خرازی فرد محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: بنی عامری زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده آیلار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: توانایی دیاگنودنت برای تشخیص پوسیدگیهای اکلوزالی زیر سیلنت و تکرار پذیری آن برای محققان مورد سوال است. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات اعداد دیاگنودنت قبل و بعد از انجام فیشور سیلنت اپک و نیز تعیین تکرارپذیری دیاگنودنت در تشخیص پوسیدگیهای زیر سیلنت می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه 42 دندان پره مولر و مولر سوم خارج شده سالم انسانی انتخاب شدند و دو مشاهده گر عمیق ترین پیت اکلوزالی دندانها را با دستگاه دیاگنودنت Pen ساخت کارخانه Kavo (آلمان) مورد ارزیابی قرار دادند. بعد از یک هفته مجددا همین عمل توسط دو مشاهده گر فوق برای تعیین تکرارپذیری دیاگنودنت صورت پذیرفت. ارزیابی با دیاگنودنت بعد از اچینگ و بعد از فیشورسیلنت نیز صورت گرفت. نتایج ثبت و با استفاده از فرمول رگرسیون خطی و نرم افزار SPSS ویرایش %۱۱٫۵ نالیز گردید.
یافته ها: میزان تکرارپذیری روش دیاگنودنت برای مشاهده گر اول
%۷۵٫۴۹ و برای مشاهده گر دوم %۷۷٫۵۶ بود. میانگین اعداد دیاگنودنت بعد از اچینگ و بعد از فیشورسیلنت تراپی به ترتیب در حدود ۲۸ واحد و شش واحد افزایش یافت.
نتیجه گیری: دیاگنودنت از تکرارپذیری بالایی برخوردار می باشد و همین امر این دستگاه را برای مانیتورینگ پوسیدگیها مناسب می سازد، اما به علت تحت تاثیر قرار گرفتن دیاگنودنت توسط سیلنت اپک، به عنوان تنها وسیله کاربردی جهت تشخیص پوسیدگیهای زیرسیلنت کارایی ندارد