مقاله بررسی ارتباط نوروپاتی دیابتی و عوامل خطر همراه در بیماران دیابتی نوع دو مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان گلستان اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله علمی پزشکی جندی شاپور از صفحه ۱۴۱ تا ۱۴۷ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط نوروپاتی دیابتی و عوامل خطر همراه در بیماران دیابتی نوع دو مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان گلستان اهواز
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوروپاتی دیابتی
مقاله تست درجه بندی میشیگان
مقاله رتینوپاتی
مقاله مطالعه هدایت عصبی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدیانی نژاد سیداحسان
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازیان حاجیه بی بی
جناب آقای / سرکار خانم: کاشی پزها داوود
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: عقبایی مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: شلیل احمدی داوود
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدی زاده نوشین
جناب آقای / سرکار خانم: نژاداسلامی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: نوروپاتی ناشی از دیابت می تواند باعث اختلال حس و زخم اندام ها، سلولیت، استئومیلیت، گانگرن و در نهایت قطع عضو شود. در برخی از افراد نوروپاتی دردناک ایجاد شده که می تواند باعث اختلال عملکرد روزانه بیماران مذکور شود. بدلیل شیوع بالای این بیماری و عوارض آن که در صورت عدم تشخیص به موقع و کنترل آنها می تواند مشکلات عدیده ای برای بیمار و سیستم درمانی کشور ایجاد نماید و نظربه جمعیت بالای استان خوزستان، این پژوهش با هدف بررسی ارتباط نوروپاتی دیابتی و عوامل خطر همراه در بیماران دیابتی نوع ۲ مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان گلستان اهواز انجام شده است.
روش بررسی: تعداد ۱۵۰ بیمار دیابت نوع ۲ بطور تصادفی، ارجاعی از کلینیک دیابت بیمارستان گلستان اهواز بر اساس درجه بندی میشیگان و سپس انجام مطالعه هدایت عصبی مورد بررسی و به دو گروه نوروپاتیک و بدون نوروپاتی تقسیم و ارتباط آنها با فاکتورهای خطر بررسی شد.
یافته ها: از تعداد ۱۵۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲، تعداد ۳۹ نفر نوروپاتی داشتند که شیوع ۲۶% داشت. در مطالعه بین نوروپاتی و ریسک فاکتورهای مختلف ارتباط معناداری بین نوروپاتی با پروفایل چربی خون، قندخون ناشتا، سیگار و HbA1c، دیده نشد. اما بین نوروپاتی و سن (P<0.006)، طول دوره بیماری (P<0.001)، BMI (P<0.05)، رتینوپاتی (P<0.001)، تست درجه بندی میشیگان (P<0.001) و فشارخون (P<0.002) تفاوت معنا دار از نظر آماری مشاهده شد.
نتیجه گیری: با توجه به اینکه در این مطالعه ارتباط معنا داری از نظر آماری بین متغیرهای: سن، تست درجه بندی میشیگان، طول دوره بیماری، رتینوپاتی، فشارخون و BMI وجود داشته است، لذا باکنترل فشارخون و همچنین کنترل وزن بیماران و در نتیجه کاهش وزن و متعاقب آن کنترل بهتر قندخون بیماران می توان بروز عوارض دیابت و نوروپاتی ناشی ازآن را به تاخیر انداخت.