مقاله بررسی ارتباط بین مقاومت آنتی بیوتیکی و اینتگرون کلاس یک در پسودوموناس آئروژینوزا جداشده از نمونه های بالینی شهر یزد طی سال های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۳ در فیض از صفحه ۶۱ تا ۶۷ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین مقاومت آنتی بیوتیکی و اینتگرون کلاس یک در پسودوموناس آئروژینوزا جداشده از نمونه های بالینی شهر یزد طی سال های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۲
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پسودوموناس آئروژینوزا
مقاله مقاومت داروئی
مقاله اینتگرون کلاس یک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارعی یزدلی محدثه
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامی گیلدا
جناب آقای / سرکار خانم: زندی هنگامه
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدمرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: کوشا حسن
جناب آقای / سرکار خانم: اخوان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: کیانی معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: مقاومت آنتی بیوتیکی در پسودوموناس آئروژینوزا در سال های اخیر رو به افزایش است. هدف اصلی این تحقیق بررسی ارتباط بین مقاومت آنتی بیوتیکی و اینتگرون کلاس یک در پسودوموناس آئروژینوزا جداشده از نمونه های بالینی شهر یزد می باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی از اردیبهشت ۱۳۹۱ تا فروردین ۱۳۹۲ روی ۱۴۴ سویه پسودوموناس آئروژینوزا انجام گردید. در ابتدا تمام نمونه ها به روش بیوشیمیایی شناسایی شده و سپس مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک ها به روش دیسک دیفیوژن مطابق با CLSI صورت گرفت. با انجام PCR حضور ژن اینتگراز بررسی گردید.
نتایج: در این مطالعه از ۱۴۴ بیمار مورد مطالعه ۵۴٫۹ درصد مرد بودند. میانگین سنی بیماران ۳۴٫۹±۲۲٫۷ سال بود. میزان مقاومت به آنتی بیوتیک های مختلف بدین ترتیب بود: جنتامایسین ۶۳٫۲ درصد، ایمی پنم ۶۲٫۵ درصد، آمیکاسین ۵۸٫۳ درصد، سفتازیدیم ۵۶٫۹ درصد، تیکارسیلین ۵۵٫۶ درصد، توبرامایسین ۵۵٫۶ درصد، پیپراسیلین ۵۴٫۹ درصد، سیپروفلوکساسین ۴۸٫۶ درصد و ۷۵٫۳ درصد مقاوم به چند دارو بودند. نتایج PCR نشان داد که ۱۱۹ ایزوله (۸۲٫۶ درصد) حامل ژن اینتگرون کلاس یک بودند.
نتیجه گیری: در مجموع می توان گفت که اینتگرون کلاس یک به طور گسترده در پسودوموناس آئروژینوزاهای جداشده از نمونه های بالینی دیده می شود. لذا، می تواند باعث انتقال ژن های مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های مختلف گردد و بررسی آنتی بوتیک هایی که مقاومت آنها با اینتگرون انجام می گیرد ضروری است.