مقاله بررسی ارتباط بین سلامت روانی و حداکثر ظرفیت هوازی در کارگران مرد بخش صنعت شهر شیراز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در ارگونومی از صفحه ۱۴ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین سلامت روانی و حداکثر ظرفیت هوازی در کارگران مرد بخش صنعت شهر شیراز
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حداکثر ظرفیت هوازی
مقاله کارگران
مقاله GHQ-28

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دانشمندی هادی
جناب آقای / سرکار خانم: چوبینه علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رجایی فرد عبدالرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سلامت روانی عامل مهمی در افزایش بهره وری نیروی کار به حساب می آید و یکی از عوامل موثر بر حداکثر ظرفیت هوازی افراد می باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین سلامت روانی و حداکثر ظرفیت هوازی و همچنین تعیین عوامل موثر بر سلامت عمومی در کارگران مرد بخش صنعت شهر شیراز، صورت پذیرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، ۵۰۰ نفر از کارگران مرد کارخانجات مختلف شهر شیراز که از سلامتی نسبی برخوردار بودند، بصورت اختیاری شرکت نمودند (گستره سن ۲۰ تا ۵۹ سال). ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک (شامل ویژگی های دموگرافیک و شغلی، آنترپومتریک (قد، وزن و شاخص توده بدنی) و فیزیولوژیک (حداکثر ظرفیت هوازی)) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) می باشند. تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزارSPSS V.16  و با استفاده از آزمون های T-test و Pearson Correlation انجام گرفت.
یافته ها: میانگین (انحراف استاندارد) نمره سلامت عمومی کل در افراد مورد مطالعه برابر با ۱۷ (۹٫۹۹) و میانگین (انحراف استاندارد) حداکثر ظرفیت هوازی برابر با ۳۵٫۹۵ (۷٫۳۹) میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن در دقیقه بدست آمد. نتایج نشان دادند که از بین زیر مقیاس های سلامت عمومی تنها زیر مقیاس «اضطراب و اختلال خواب» و همچنین نمره سلامت عمومی کل با حداکثر ظرفیت هوازی ارتباط داشتند. افزون بر آن نتایج نشان دادند بین سابقه کار، شاخص توده بدنی، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات و نوع نظام کار (نوبت کار و روز کار) و سلامت عمومی افراد مورد مطالعه ارتباط وجود دارد.
نتیجه گیری: بین سلامت روانی و حداکثر ظرفیت هوازی کارگران مورد مطالعه ارتباط وجود دارد. همچنین، از عواملی همچون سابقه کار، شاخص توده بدنی، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات و نوع نظام کار می توان به عنوان عوامل موثر بر سلامت عمومی افراد نام برد.