مقاله بررسی ارتباط بین سطح سرمی منیزیم و پروتئین واکنشی C در مبتلایان به سندرم حاد کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۲ در مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل از صفحه ۷۰ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین سطح سرمی منیزیم و پروتئین واکنشی C در مبتلایان به سندرم حاد کرونر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم حاد کرونر
مقاله التهاب
مقاله پروتئین واکنشی C
مقاله منیزیوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: برزگرامیری سمیه
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی وسطی کلایی سهیلا
جناب آقای / سرکار خانم: ساروی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: بالغی مهرانگیز
جناب آقای / سرکار خانم: بیژنی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: التهاب نقش مهمی در شروع و پیشرفت بیماری های قلبی – عروقی دارد. بر اساس شواهد بالینی و تجربیات حیوانی انجام شده احتمال دارد منیزیوم در پدیده التهاب دخالت داشته باشد. هدف از این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین سطح سرمی منیزیوم و پروتئین واکنشی C در بیماران مبتلا به بیماری شریان کرونر بستری در بخش مراقبت های ویژه قلب انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی ۱۰۰ بیمار (۴۵ مرد و ۵۵ زن) مبتلا به بیماری شریان کرونر بستری در بخش مراقبت ویژه قلبی بیمارستان آیت الله روحانی شهرستان بابل، انجام شد. ابتدا اطلاعات دموگرافیکی افراد توسط تکمیل پرسشنامه ثبت گردید، سپس سطح سرمی منیزیم، پروتئین واکنشی C، LDL، HDL، تری گلیسرید و کلسترول تام در اولین روز بستری با روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری گردید.
یافته ها: بر اساس نتایج بدست آمده میانگین سطح سرمی منیزیم در مردان (۲±۰٫۰۵ mg/dl) به صورت معنی داری کمتر از زنان (۲٫۱۴±۰٫۰۴ mg/dl) بود (p<0.05). بعد از همسان سازی نمونه ها از نظر سن، BMI و فاکتورهای خطر مشخص شد سطح سرمی منیزیم در گروه بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد (۱٫۹±۰٫۰۴ mg/dl) (AMI) به صورت معنی داری پایین تر از بیماران مبتلا به آنژین صدری (۲٫۲±۰٫۰۴ mg/dl) (UA) است (p<0.001). هم چنین بین سطح سرمی منیزیم و CRP همبستگی منفی دیده شد. طوریکه با افزایش مقدار سرمی منیزیوم مقدار CRP کاهش یافت (p<0.01 و r= -0.703). هم چنین بین سطح سرمی منیزیم و مقدار CRP و مدت زمان بستری شدن بیماران نیز ارتباط معنی داری دیده شد (به ترتیب r= -0.55، p= 0.01 و r= 0.5، p= 0.01).
نتیجه گیری: به نظر می رسد با افزایش سطح سرمی منیزیوم شدت التهاب و طول دوره بستری در بیماران مبتلا به بیماری شریان کرونر کاهش می یابد. از این رو احتمال دارد اندازه گیری و تصحیح سطح سرمی منیزیوم در بهبود شرایط بالینی این افراد دخالت داشته باشد.