مقاله بررسی ارتباط بین تعداد ماست سل ها و پریودنتیت مزمن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۵۱ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین تعداد ماست سل ها و پریودنتیت مزمن
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماست سل
مقاله التهاب
مقاله پریودنتیت مزمن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: وهبی سورنا
جناب آقای / سرکار خانم: خلیلی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده فهیمه
جناب آقای / سرکار خانم: ناظمی بهاره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: ماست سل ها، سلول های آغازگر ایمنی و خط اول دفاع میزبان در مقابل عفونت های باکتریایی و انگلی هستند و در واکنش های آلرژیک، هموستاز موضعی، التهاب و آنژیوژنز نقش مهمی دارند.
هدف: مطالعه به منظور تعیین ارتباط تعداد ماست سل ها با پریودنتیت مزمن انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مورد- شاهدی در افراد مراجعه کننده به مراکز تخصصی دندان پزشکی شهر قزوین در سال ۸۴-۱۳۸۳ انجام گرفت. ابتدا عمق پروبینگ، حد چسبندگی بالینی، خون ریزی حین پروب و شاخص لثه و پلاک تعیین و ثبت شد. سپس بیوپسی های لثه ای از ۲۰ محل پریودنتیت مزمن متوسط تا پیشرفته (گروه مورد) و ۱۸ محل سالم یا ژنژیویت (گروه شاهد)، توسط جراحی پریودنتال (فلپ و افزایش طول تاج) به دست آمدند. جهت بررسی هیستولوژیکی التهاب از رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین (H&E) و جهت بررسی ماست سل ها از تولوئیدن بلو استفاده شد. شمارش سلول ها و درجه بندی التهاب در مقاطع ۵ میکرونی ۳ بار توسط دو مشاهده گر با میکروسکوپ نوری و بزرگ نمایی ۱۰۰ و ۴۰۰ انجام و داده ها با آزمون های آماری تی و آنوا تحلیل شدند.
یافته ها: میانگین تعداد ماست سل ها در گروه مورد ۳۴٫۵±۲۳٫۱ و در گروه شاهد با ۱۳±۹٫۸ سلول و این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار بود (P=0.001). این میانگین در درجه های کم التهاب آسیب شناسی نیز در گروه مورد ۴۲٫۲±۳۳٫۲ و در گروه شاهد ۸٫۴±۵٫۴ سلول و این اختلاف از لحاظ آماری معنی دار بود (P=0.04)، در حالی که در درجه های زیاد التهاب معنی دار نبود.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که تعداد ماست سل ها در نواحی مبتلا به پریودنتیت مزمن بیش تر از نواحی سالم می باشد. با توجه به یافته های فوق، بررسی های وسیع تری با روش های دقیق تر جهت روشن تر شدن نقش این سلول ها در پاتوژنز پریودنتیت مزمن، همچنین توجه به جنبه های دینامیک دفاع میزبان همزمان با ارزیابی سایر جوانب ایمنی توصیه می شود.