مقاله بررسی ارتباط بین افکار و باورهای نامناسب افراد دارای لکنت بزرگسال با میزان اضطراب و افسردگی آن ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۱ در پژوهش در علوم توانبخشی از صفحه ۱۱۷۳ تا ۱۱۸۵ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین افکار و باورهای نامناسب افراد دارای لکنت بزرگسال با میزان اضطراب و افسردگی آن ها
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اضطراب
مقاله افسردگی
مقاله لکنت بزرگسال
مقاله افکار
مقاله باورها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرپور سیما
جناب آقای / سرکار خانم: شفیعی بیژن
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی حمید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: لکنت اختلالی است که در جریان گفتار ایجاد می شود و تاثیرات شگرفی بر توانایی برقراری ارتباط فرد بر جای می گذارد. افکار و باورهای نامناسب در مورد لکنت به جنبه شناختی اضطراب مربوط است و وجود چنین باورهایی می تواند عامل ایجاد و یا تشدید اضطراب اجتماعی در افراد دارای لکنت باشد. شناسایی زودهنگام و درمان این افکار و باورها می تواند از شدت اضطراب اجتماعی فرد بکاهد. هدف از مطالعه حاضر، شناسایی فراوانی بروز افکار و باورهای نادرست در مورد لکنت و بررسی ارتباط این افکار با میزان اضطراب و افسردگی بود.
مواد و روش ها: نمونه های این مطالعه شامل ۵۲ فرد بزرگسال دارای لکنت بود. کلیه افراد پرسش نامه های (Unhelpful thoughts and beliefs about stuttering) UTBAS، (Beck anxiety inventory) BAI و (Beck depression inventory) BDI-II را تکمیل کردند و نتایج با استفاده از آماره های توصیفی و همبستگی رتبه ای Spearman مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: افکار و باورهای نامناسب (از جمله احساس اجبار درونی برای کنترل لکنت، ترس از احتمال بروز لکنت در هر لحظه و همچنین تصور دقت دیگران به لکنت) به میزان متفاوت در کلیه افراد دارای لکنت وجود داشت. این افکار همبستگی مثبت و معنی داری با اضطراب (P<0.01، r=0.55) و افسردگی (P<0.01 و r=0.46) داشتند.
نتیجه گیری: بین باورها و افکار نادرست بررسی شده و نشانه های اضطراب و افسردگی ارتباط وجود دارد و همچنین همبستگی مثبت بین این عوامل حاکی از ضرورت توجه ویژه به شناسایی زودهنگام این افکار و درمان به موقع مسایل سلامت روانی در افراد دارای لکنت است.