مقاله بررسی ارتباط اختلال عملکرد دیاستولیک و شمارش فریم های آنژیوگرافیک در بیماران عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۵۵۵ تا ۵۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط اختلال عملکرد دیاستولیک و شمارش فریم های آنژیوگرافیک در بیماران عروق کرونر
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نقص دیاستول
مقاله عروق کرونر
مقاله TIMI frame count

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امیدی نگار
جناب آقای / سرکار خانم: شریف کاشانی بابک
جناب آقای / سرکار خانم: اسدپورپیرانفر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: خورگامی محمدرفیع
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی یکتا بتول
جناب آقای / سرکار خانم: امیدی حامد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تعیین روش های تشخیصی با حساسیت بالا و در دسترس بودن آن در مراکز بیمارستانی می تواند در بهبود وضعیت بیماران عروق کرونر بهترین نقش را داشته باشد. هدف این پژوهش، بررسی ارتباط اختلال عملکرد دیاستولیک و شمارش فریم های آنژیوگرافیک در بیماران عروق کرونر می باشد.
روش بررسی: بیماران به دو گروه مورد و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه دارای آنژین پایدار قلبی بودند. اطلاعات بیماران بر اساس چک لیست های تهیه شده بر اساس داده های آنژیوگرافی TIMI و داده های اکوکاردیوگرافی اختلال عملکرد دیاستولیک در بیماران مبتلا به آنژین پایدار قلبی جمع آوری گردیده و بعد از آنالیز، نتایج به دست آمده جهت تعیین ارتباط اختلال عملکرد دیاستولیک در اکوکاردیوگرافی با شمارش تعداد فریم های حاصل از آنژیوگرافی (TFC) در دو گروه تحلیل شد.
یافته ها: در مطالعه حاضر میانگین TFC در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری بیش تر بود. همراهی Em با میانگین TFC در هر سه رگ معنی دار بود (P=0.0001). در مطالعه حاضر میانگین Sm به طور معنی داری در گروه آزمایش کم تر بود (P=0.0001). میانگین E/A در افراد با TFC³۲۱ (۰٫۷) و در افراد با TFC زیر ۲۱ مقدار آن یک بود. مدت زمان رسیدن موج E از پیک به خط پایان (Deceleration time) در مطالعه حاضر در افرادی که میانگین TFC³۲۱ داشتند به طور معنی داری بیش تر بود (P=0.0001) و همراهی آن با TFC نیز توسط آزمون آماری معنی دار تلقی گردید (P=0.0001). ارتباط میانگین نمرات آنژیوگرافی و نقص دیاستولیک معنی دار بود (P=0.0001).
نتیجه گیری: این مطالعه با توجه به اهمیت شاخص عملکرد دیاستولیک همراهی TFC را با شاخص های مهم اکوکاردیوگرافی نشان داد.