مقاله بررسی اجزای عملکرد، عملکرد و میزان پروتئین دانه ژنوتیپ های نخود پاییزه (.Cicer arietinum L) در زابل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۸ در یافته های نوین کشاورزی از صفحه ۶۳ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: بررسی اجزای عملکرد، عملکرد و میزان پروتئین دانه ژنوتیپ های نخود پاییزه (.Cicer arietinum L) در زابل
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توده محلی
مقاله میزان پروتئین
مقاله زودرس
مقاله دوره رسیدگی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سیاهکوهیان سینا
جناب آقای / سرکار خانم: گلوی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رمرودی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: نظامی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی عملکرد، اجزای عملکرد و میزان پروتئین دانه ژنوتیپ های نخود در کشت پاییزه، آزمایشی در سال زراعی ۸۶-۱۳۸۵ در پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل به صورت طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا گردید. نخودهای مورد بررسی شامل ۹ ژنوتیپ و یک توده محلی بودند. نتایج نشان داد اکثر ویژگی های مورد بررسی بین ژنوتیپ ها تفاوت بسیار معنی داری داشتند، به طوری که از نظر تعداد ساقه اصلی ژنوتیپ های MCC436 و MCC386 با ۲٫۸۳ و ۱٫۲۵ ساقه اصلی بیشترین و کمترین تعداد را تولید کردند. همچنین بیشترین و کمترین تعداد شاخه فرعی به ترتیب در ژنوتیپ های MCC436 و MCC509 مشاهده شد. از نظر طول دوره رسیدگی توده محلی دیررس ترین و ژنوتیپ MCC373 زودرس ترین ژنوتیپ ها بودند. ژنوتیپ MCC436 دارای بیشترین تعداد نیام در بوته بود و حداکثر عملکرد دانه (۱۱۲۶ کیلوگرم در هکتار) را نیز تولید کرد. توده محلی بالاترین وزن صد دانه را به خود اختصاص داد و از نظر عملکرد در رتبه سوم قرار گرفت. درصد پروتئین نیز بین ژنوتیپ ها متفاوت و از ۱۶٫۳ تا ۲۳٫۴ متغییر بود که به ترتیب متعلق به ژنوتیپ های MCC20 7 و MCC509 بود. نتایج نشان داد که در شرایط آزمایش ژنوتیپ MCC436 در مقایسه با سایر ژنوتیپ ها از سازگاری بالاتری برخوردار بود و عملکرد دانه و پروتئین بیشتری تولید کرد.